ராமர் விட்ட பாணம்!

ஜனகமகாராஜனின் அரசவை.

ராம,லக்ஷ்மணர்களோடு விஸ்வாமித்திரர் அரசவையில் வீற்றிருக்கிறார்.

அப்போது அந்த வில் வண்டி வருகிறது, ஆம் சிவதனுசு எனும் அசாத்தியப்பெருமைகொண்ட வில் அது!

எட்டு சக்கரம் கொண்ட வண்டியில் அதனை வைத்து,


'உறுவலி யானையை ஒத்த மேனியர்
செறிமயிர்க்கலெனத்திரண்ட தோளினர்'

எனக்கம்பன் வர்ணிக்கும் பலசாலியானவர்கள் இழுத்துக்கொண்டுவருகின்றனர்.

சபைமுழுவதும் ஆர்வமாய் காத்திருக்கிறது. வேடிக்கைபார்க்க மக்கள் எல்லாம் அங்கும் இங்குமாய் கூடி அமர்ந்திருக்கிறார்கள்.

"என்ன வில் இது !ஆகாசத்தைத் தொடுவதுபோல இப்படி கம்பீரமாய் இருக்கிறதே!"

என்று பேசிவியக்கிறார்கள்.

திண்நெடு மேருவைத்திரட்டிற்றோ.....மேருமலைத்திரட்டி இந்தவில்லைப்பண்ணினார்களா?

வண்ண வான்கடல் பண்டுகடைந்த மத்தென்பர்......கடலில் மந்தரமலையைக்கடைந்த அந்தமலையே திரும்பவும் வந்துவிட்டதா?

அண்ணல் வாள் அரவினுக்கு அரசனோ?.........பாம்புக்கெல்லாம் அரசனாக இருக்குமோ?

விண் இரு நெடிய வில் வீழ்ந்ததோ?..... வானவில் என்று சொல்வார்களே அதுதான் கீழே வீழ்ந்து இவ்வளவு பெரிதாக வளர்ந்திருக்கிறதா?


'என், "இது கொணர்க" என, இயம்பினான்?' என்பார்;
'மன்னவர் உளர்கொலோ மதி கெட்டார்?' என்பார்;
'முன்னை ஊழ் வினையினால் முடிக்கில் ஆம்' என்பார்;
'கன்னியும் இச் சிலை காணுமோ?' என்பார். ’


கம்பர் அழகாக வர்ணனை செய்திருப்பதைக்கவனியுங்கள்

"என்ன இது எதுக்கு இதைக்கொண்டுவந்திருக்காங்க எப்படி இதைப்போய் வளைக்கமுடியும் அரசனுக்கு புத்தி கெட்டுப்போய்விட்டதா?"என ஒருவரைஒருவர் பார்த்துப்பேசிக்கொள்கிறார்களாம்.


இப்படி அனைவரும் பார்த்து பிரமிக்கும் வில்லை வளைப்பவனுக்குத்தான் மகளைத்திருமணம் செய்துகொடுப்பதாய் ஜனகன் முடிவெடுத்ததற்குக் காரணம் இருக்கிறது..


சீதை ஒருநாள் அம்மானை ஆடினாளாம்.முணுகாயைவைத்துக்கொண்டு அதுகீழே விழாமல் ஆடுவது அம்மானை எனும் ஓர் பெண்கள் விளையாட்டு.. ஆடும்போது ஒருகாய் கீழே விழவும் அது , சிவதனுசு வைக்கப்படிருந்த பெட்டிக்குக்கீழே உருண்டு ஓடிப்போனதாம்.

இதை ஜனகர் பார்த்துக்கொண்டே இருந்தாராம்.சீதை அடுத்தகணமே தன் இடதுகையால் அந்தப்பெட்டியை சற்றும் சிரமமின்றி அனாயாசமாய் நகர்த்திவிட்டு அமமானையைக் குனிந்து பொறுக்கிக்கொண்டாளாம். மலையைத்தூக்கிவைக்கும் வலிமைகொண்ட தன் மகளுக்கு அப்போதே எப்படிப்பட்ட மாப்பிளையைப்பார்க்கவேண்டுமென ஜனகர் தீர்மானித்துவிடுகிறார்.அதனால்தான் சிவதனுசை யார் எடுத்து வளைக்கிறார்களோ அவருக்கே என்மகளை மாலையிடச்செய்வேன் என்று நினைத்துக்கொள்கிறார்.

இப்போது வில் சபை நடுவில் வீற்றிருக்கிறது.

ராமன் உட்கார்ந்திருக்கும் விதத்தைப்பார்த்தால் அவன் எடுத்து முறித்துவிடுவான்போல இருக்கிறதாம்..ஏற்கனவே  தாடகையை வதம் செய்திருக்கிறதே ராமனின் சொல்லொக்கும் கடியவேகச் சுடுசரம்?


‘வந்தெதிர்ந்த  தாடகை தன் உரத்தைக்கீறி வரு குருதிப்பொழிதர வன் கணையொன்று ஏவி’ என்கிறார் குலசேகர ஆழ்வார்.

இன்றும்  பாலபருவத்தினர் விளையாட்டாய் சொல்கிறார்களே  ‘ராமர்விட்ட பாணம்  திரும்பிப்பார்த்தா  காணோம்’ என்று?!

ராமர் விட்ட பாணம் எப்படி இருக்கும் என்று கேட்டால் எப்படி பேசின மாத்திரத்தில் சொல் செவியில் போய் விழுகிறதோ அப்படி  ஒரு கடையவேகச்சுடுசரமாம்! அதுவும்  வயிரக்குன்ற கல்லொக்கும் தாடகையின் நெஞ்சைத்துளைத்து அப்பால் போனதாம்  . அது கல்லா புல்லார்க்கு நல்லோர் சொன்ன பொருள் எனப்போயிற்றன்னே  என்கிறார் கம்பன்.   நல்லோர்கள்  புல்போன்ற அற்பர்களுக்கு  சொன்ன வார்த்தைகள்  அவர்களின் ஒரு செவி வழி சென்று மறு செவி வழியே  வெளியேறுவது போலவாம்!

 

 

இப்போது ராமர்  சிவதனுசுவை  எடுக்கிறார்.

 

தடுத்து இமையாமல் இருந்தவர் தாளில்
மடுத்ததும் நாண் நுதி வைத்ததும் நோக்கார்;
கடுப்பினில் யாரும் அறிந்திலர்; கையால்
எடுத்தது கண்டனர்; இற்றது கேட்டார்!

 

அவ்வளவுதான்!  ராமனின் மாண்பை கம்பர்  ஒரே  வரியில் சொல்லிவிட்டார்  பாருங்கள்!   கையால்  எடுத்ததைத்தான் பார்த்தார்களாம் அடுத்த நொடி என்றெல்லாம்  கூட இல்லை உடனேயே  என்பதற்கான  அவகாசமும் இல்லை வில்லை எடுத்தான்  முறித்தான் என்கிறார்!

 

கம்பனின் கடைசிவரியைக்கண்ணால் பருகுவோம் காதால் பருகுவோம்!

 

ராமஜெயம் ஸ்ரீ ராமஜெயம்!

 

(நாளை ராமநவமித்திருநாளைக்குப்புதிய பதிவுடன் சந்திப்போம்)

மேலும் படிக்க... "ராமர் விட்ட பாணம்!"

கைவண்ணம் அங்கு கண்டேன்!

இரு பெரும் இதிகாசங்கள் காலத்தால் அழியாதவைகள். அவை மகாபாரதம், ராமாயணம் என்பது அனைவரும் அறிந்ததே.

 பாரதம் பாகவதம்  ராமாயணம்  என மூன்றில்  ராமாயணம் எப்படி என்பதை கம்பன் சொல்கிறான் பாருங்கள்.

வாங்கரும் பாதம் நான்கும் வகுத்த வால்மீகி என்பான்
தீங்கவி செவிகளாரத் தேவரும் பருகச்செய்தான்..’

நான்கு பாதங்கள் ஒரு ஸ்லோகத்திற்கு. வரிகள் .பாதத்தை அடி என தமிழில் சொல்வோம். இப்படி 24000 ஸ்லோகம் செய்துள்ளார் வால்மீகி.
அவர் வகுத்துள்ள நான்குபாதத்தில் ஒரு பாதத்தைக்கூட வாங்கமுடியாதாம் அதாவது வேற சேர்க்கமுடியாதாம். வால்மீகி ஸ்டைல் நான்கு பாதங்களிலும் தெரியும்.  அப்படியான  வால்மீகி’ தீங்கனி செவிகளாரத் தேவரும் பருகச்செய்தான்’ அதாவது தேவர்கள் கூட அம்ருதபானம் பண்ணும்படியாக கேட்டு ஆனந்திக்கும்படியாக  பண்ணி உள்ளாராம்  அவ்வளவு மதுரமான கவிதைகள் அவை.


அண்ணலும் அன்னையும்  ராமனாய் சீதையாய் அவதரித்து  மனிதர்களுக்கு நல்லது கெட்டதை  எல்லோர் மனத்திலும் படும்படி தாங்களே அதை அனுபவித்துக்காட்ட நினைத்தனர்.


மாதாவை  தெய்வமாக நினை தந்தைக்கு தொண்டு செய் இதர நற்பணிகள் எல்லாம் செய்   என்கிறது வேதம். வேத நாயகரே பெருமாள்!அவருக்கு மாதா பிதா உண்டா என்ன?:)  இருக்கிறவர் சொன்னால் தான் கேட்கிறவர்கள் ஒத்துக்கொள்வார்கள்.

அதனால் ராமனாக அவதரித்து  சொன்ன சொற்படி நடந்துகாட்ட நினைத்தார் அண்ணல்.


‘துயரில் சுடரொளி தன்னுடைச் சோதி நின்றவண்ணம் நிற்கவே
துயரில் மலியும் மனிசர் பிறவியில் தோன்றிக் கண்காணவந்து...
துயரங்கள் செய்து தம் தெய்வ நிலையுலகில் புகவுய்க்கும் அம்மான்
துயரமில் சீர்க்கண்ணன் மாயன் புகழ் துற்ற யான் ஒரு துன்பமிலனே...’

என்கிறது திருவாய்மொழிப்பாசுரம்.

துயரில் மலியும் மனிதப்பிறவியில்  விலைகொடுக்காமல் தானே வருவது துக்கம்தான்.

ஆழ்வாரின் இந்தப்பாசுரத்தில் ஒவ்வொரு வரியும்  சிறப்பு.

‘துயரில் மலியும் மனிசர் பிறவியில் தோன்றி..’ என்கிறார் பாருங்கள். பிறப்பதற்கும் தோன்றுவதர்க்கும்  வித்தியாசம் உண்டல்லவா?

ஆம் இந்த துக்கம் மிகுந்த மனிதப்பிறவியில் தோன்றி இந்த துக்கம் மலிந்ததான  மனிதர்பிறவியில்  தனது ரூபத்தைக்காண்பித்தான்.

‘தோன்றிக்கண் காணவந்து,,’ அன்பு இல்லாதவர்களுக்குக்காண முடியாது அன்பு உள்ளவர்களுக்கே காணும்படியாக வந்தான்.

தன் தெய்வநிலை உலகில் புகவுய்கும் அம்மான்.... தன் தெய்வ நிலை  உலகத்தார்க்கு வரும்படியாகச்செய்யும் அவதார சிறப்பு  ராமாவதார சிறப்பு.

ராமாயணம் கேட்டவர்களுள் குலசேகர ஆழ்வார் போலக்கேட்டோர் யாருமில்லை.
அப்படி ஆழ்ந்துகேட்பாராம்.. இந்திரன் தேவலோகமிருந்து வந்து அம்ருதம் தருகிறேன் ஆழ்வார்பெருமகனாரே  என்றானாம். ‘வேண்டாம் இன்னமுதம் மதியோம்’ என்றாராம்.

..,...
எம் பெருமான் தன் சரிதை செவியால் கண்ணால் பருகுவோம் 
இன்னமுதம் மதியோம் இன்றே..”


நாமும்   ராமசரிதையை  கண்ணால்  பருகுவோமா?

ராமஜெயம் ஸ்ரீ  ராமஜெயம்!

(நாளைமறுநாள் வரும் ராமநவமியை முன்னிட்டு  இன்றிலிருந்து  சில நாட்கள்  ஜகம் புகழும் புண்ய கதை ராமனின் கதையை  அவன் அடியார்கள் வாயிலாக அறிந்துகொள்வோம்)

 

மேலும் படிக்க... "கைவண்ணம் அங்கு கண்டேன்!"

தொட்டிச்செடி

                                                                                                 

                                   






கொட்டும் மழையில்

ஒருநாள் கிடப்பேன்

கொளுத்தும் வெய்யிலில்

மறுநாள் கிடப்பேன்.





கூண்டுக் கிளிக்காவது

சீட்டு எடுக்கும்போது

சில நிமிட விடுதலை.

தொட்டிச் செடிக்கு

அப்படி எதுவுமில்லை.



வேர்க் கால்களை

வீசி நடக்க

வேறு பாதை ஏதுமில்லை.



வேடிக்கை காண வரும்

விந்தை மனிதர்களைப்

பார்த்தபடியும்

மேய்ந்துவரும் மாடுகளிடம்

என்னில் பாதியை

இழப்பதுவுமே

வாடிக்கையாகிவிட்டது.



அலையும் மனதிற்கு

ஆதரவாய் அருகில்

கிளைக்கரம் தொட்டு

ஆறுதல் சாமரம் வீச

மரம் செடி எதுவுமில்லை.



தொட்டிக்குள் அடங்கிவிட்டது,

என் உடல் மட்டுமல்ல

விடுதலை கிடைக்குமென்ற

வாழ்க்கைக் கனவுகளும்தான்

மேலும் படிக்க... "தொட்டிச்செடி"

நல்லதோர் ஆரம்பம்!

கம்பராமாயண  வாசிப்பு ,அதுவும் வீட்டருகே!

 

விஷயம் கேள்விப்பட்டதும் கட்டுத்தறி ஒன்று கவிகேட்கத்தயாரானது.

 

 

 

 

திருவரங்கம் கோயிலின் வடபகுதியில் வசிப்பவர்களுக்கு மாலைநேர மெரீனா  என்றால் அது கம்பமண்டப வளாகம்தான். மேட்டழகிய சிங்கர் கோவில் படிக்கட்டுகளில் ஓடுவதும் கம்பர் ராமாயணம் அரங்கேற்றிய அந்த நாலுகால்  கல்மண்டபத்தைச்சுற்றி வந்து  ஓடிபிடித்து விளையாடுவதுமாக  அப்போதே   உணர்ந்த கம்ப மண்டப கல் வாசனையின்  தொடர்போ  என்னவோ  இப்போது இந்த பாக்கியம்!

 

 

அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாய் சில பாடல்களை மட்டுமே சொற்பொழிவுகளிலும்  வாசித்ததிலும்  அறிந்துகொண்டிருந்த ஆர்வம் பேரார்வமாய்ப்பெருக ஆரம்பித்தது.

 

இப்படி ஒரு நற்செயலை நிகழ்த்தக்காரணகர்த்தாவாய் இருக்கும் சொக்கனுக்கு போன் செய்து நான் வருவதை உறுதி செய்தேன்.

 

 

அப்படியே  எங்களுக்கெல்லாம் கம்பரசம் வழங்க இருக்கும்  கண்ணபிரான் பேர் கொண்ட ஹரி கிருஷ்ணன் அவர்களுக்கும் போன் செய்து மகிழ்ச்சியைத் தெரிவித்துக்கொண்டேன். அவரும்

உற்சாகக்குரலில்  தன புறப்பட்டுவரத்  தயாராய்  இருப்பதை தெரிவித்தார்.

 

 

சித்திரைக்கென்றே வரும்  சிறப்புக்கனல் கதிர்களை  நேற்று மாலைக்கதிரவன்  சிக்கனமின்றி வாரி வழங்கிக்கொண்டிருந்தான். அதைப்பற்றிய கவலையின்றி கம்பவெள்ளத்தில் மூழ்க  தயாராகி  பத்து நிமிடம் முன்னதாகவே சொக்கன் அவர்களின் ஐடி  காரியாலய கட்டிட வளாகத்தில் புகுந்துவிட்டேன்.  வாசலில் கிரானைட் படிக்கட்டில்  போய் நின்றேன்

 

.'யார் நீங்கள்?  யாரைப்பார்க்கணும் இன்று ஆபீஸ் லீவு” என்றார்

மாநிலமொழியில்  காவலர். ஆகாய நீல சீருடையில் அமைதி  தவழும் முகத்திலிருந்தார்.

 

 

“சொக்கன் என்பவர் வரசொல்லி இருக்கிறார் அவர் இங்குதான் பணிபுரிகிறார் ” என்றேன்.

 

 

“சொக்கன்? அந்தபேர்ல  யாரும் கிடையாதே?” என்று சந்தேகமாய் கேட்டபடி கண்ணாடிக்கதவைத்தள்ளிக்கொண்டு  உள்ளே போய்விட்டார்.

 

 

நான் சற்று கவலையுடன் சொக்கனுக்கு போன் செய்ய அவரோ,”உங்களை நான்  பார்த்துவிட்டேன் . எதிர் திசையில்  பைக்கில் நான் ஹரியண்ணாவோடு இருக்கிறேன் வண்டியை யு டர்ன் அடித்து மூன்று நிமிஷத்தில் அங்கே வந்துவிடுவேன்” என அபயம் அளித்தார்.

 

அப்போது  வாசல்வழியாக ஒரு ஆள் என்னையே பார்த்துக்கொண்டு வந்தான்  எனக்கு அந்த ஆளின் பார்வை ஏதொ சந்தேகத்தை உண்டாக்கியது. 

 

 திருடனா, கேடியா என யோசிக்கும்போது அவன் என் அருகில் வந்து ஹிந்தியில்”யார் நீங்க எதுக்கு இங்க கம்பெனி வாசல் கதவுகிட்ட நிக்கறீங்க? எனக்கு உண்மையை சொல்லுங்க’என்று அதட்டினான்.

 

 

அதற்குள் கண்ணாடிக்கதவைத்திறந்து உள்ளிருந்து வந்த சீருடைக்காவலர் ஹிந்தியில்“ அதையேதான்   நானும்  கேட்டேன் ஏதோ  பேர் சொல்றாங்க .ஆமா  நீ இன்னிக்கு அபீஸ் லீவுன்னு யூனிஃபார்ம்ல வரலையா  டீக் ஹை” என்று சொல்லி சிக்கனமாய் சிரித்தார்

 

 

இதென்னடா வம்பாய் போச்சு நம்மைப்பார்த்தால் ஏதும் சந்தேகப்படும் நபர் போலவா இருக்கு  இத்தனைக்கும் வெய்யிலுக்கு இதமாய் கூலிங் கிளாஸ் கூட போட்டுவரவில்லை அப்புறம் என்ன  இப்படி  என்னும் கவலையில் கைப்பையை  வரட் வரட் என விரல்நகத்தால் தேய்த்துக்கொண்டிருக்கையில்  சொக்கனின் பைக் சொகுசாய் உள்ளே நுழைய அவரது புன்னகை என்னை நோக்கி வருவதைக்கண்ட காவலாளர்கள்   (அதட்டல் ஆத்மீயும்) அசடு வழிந்தார்கள்.

 

(அப்புறம் தான் தெரிந்த்து சொக்கனின் இயர்பெயர்  அது அல்ல என்று)

 

ஹரிகிஜீ  முகத்தில்  25கிமீ வெய்யிலில்  பயணம் செய்துவந்த களைப்பே தெரியவில்லை  பாரதி கம்பன் என்றால் எனக்கு  பாலைவன வெய்யிலும்  சோலைவனத்தென்றல்தான் என்பதுபோல அப்படி ஒரு கனிவும் களிப்பும் அவர் முகத்தில்.

 

மூவரும் அந்த அலுவலகக் கட்டிடத்தின் இரண்டாவது மாடியில் குளிர்சாதனம் கொண்ட  அறையில் நுழைந்தோம்.

 

பிறகு  சில நிமிடங்களில் ஒவ்வொருவராக  வந்தனர்  சரியாய் 6மணிக்கு  காகிதக்கோப்பையில் பழரசம் அருந்தியபடியே கம்பகாவிய அறிமுக சொற்பொழிவு ஆரம்பமானது.

 

 

15பேர்களுக்கு மேல் கூடி இருந்தோம்.

 

ராமாயணம் என்றால் ஜடாயு இல்லாமலா  ஐந்து நிமிடங்கள் கடந்தபின் அவர் நுழையவும்   “அதானே ராமாயணத்தில்ஜடாயுவின் வருகை முதலில் கிடையாதே” என்று  உரிமையாய்  கிண்டல் அடித்ததை  ரசித்துசிரித்தார்.

 

முதல் நிகழ்வு என்பதே  தெரியாமல்  சரளமாக   நடந்தது வாசிப்பு அனுபவம் அனைவருக்கும் கிடைத்தது.  சாற்று கவி  என கம்பனைப்புகழ்ந்து மற்றோர் எழுதிய பாடல்கள் வாசிகக்ப்பட்டன.

 

அஞ்சிலே ஒன்று பெற்றான் பாடலும் அதில் அடக்கம்.

பாடல்களினூடே  சில சொற்களுக்கு  ஹரிகிஜீ நல்ல  விளக்கம் அளித்தார்.

 

ராமகாவியத்தில்  இரண்டு  இடங்கள் அதாவது பலருக்கு இன்னமும்   வாலி வதம் மற்றும் அக்னிபிரவேசம்  அதனைப்பற்றி அந்தப்படலங்கள் வரும்போது விரிவாய்ப்பேசுவோம் என்றார்.

 

ஜடாயு அவர்களும் பதம் பிரித்து பாடல்களை  அழகுற வாசித்தார் .

அதிகம் தமிழ்தெரியாது  இப்போதுதான் கற்றுவருகிறேன் ஆனாலும் கம்பனைப்பிடிக்கும் ஆகவே வந்தேன் என்ற இரு இளைஞர்களின் மனம் திறந்த   பேச்சு  அவரவர் அறிமுக உரையில்  பளிச்சிட்டது.

 

செவிக்குணவு  நிறைவாக  முடிந்தது

 

சக்கரைப்பொங்கலும் சுண்டலும்  சொக்கன்வீட்டிலிருந்து  வயிற்றுச்சுவைக்கு வந்திருந்தது.

 

செவியும் வயிறும் நிறைந்த மகிழ்வில்  அனைவரும் அடுத்தவாரம் சந்திக்கும் முன் விடைபெற்றுக்கொள்வோம் எனக்கூறி பிரிந்தோம்.

 

 

நல்லதொரு  நிகழ்வினிற்கு வித்திட்டுள்ள சொக்கனுக்கு நன்றி அதனை ஏற்று  மகிழ்ச்சியுடன் கம்பனைக்கண்முன் காட்டப்போகும் திரு ஹரிகிருஷ்ணன் அவர்களுக்கு  எல்லார் சார்பிலும் நன்றி  .

 

அடுத்த  வாசிப்பு  வரும் சனிகிழமை  மாலை 5மணிக்கு அதே இடம்  பெங்களூர் தமிழ் அன்பர்கள்  வரலாமே!

 

 

மேலும் படிக்க... "நல்லதோர் ஆரம்பம்!"

உவெசாவின் ஆசான்!

கோபால கிருஷ்ண பாரதி, தான் எழுதிய  நந்தன் சரித்திரம் என்னும் நூலிற்கு பிரபலமான ஒருவரிடம் வாழ்த்துபெற நினைத்தார். அதற்காக  மீனாட்சி சுந்தரம் பிள்ளையவர்களைத்தேடிச்சென்றார்.

 

நந்தன் சரிதத்திலிருந்து   ஒரு கீர்த்தனையை  பாடிக்காண்பித்தார்.. மஹா பண்டிதரான பிள்ளையவர்களுக்கு அக்கீர்த்தனை பாமரத்தனமாகப்பட்டது. இலக்கண சுத்தமாக     இல்லாததால்      வாழ்த்து தர தயங்கினார்.

 

தொடர்ந்து சிலதினங்கள்  இப்படியே பிள்ளையவர்களைப்பார்க்கவருவதும் வெறும்கையுடன் திரும்புவதுமாக  இருந்தார் பாரதி. ஒருநாள்-அன்றுபிரதோஷதினமென்பதால்- விரதம் மேற்கொண்டிருந்த பிள்ளையவர்கள்  வழக்கம்போல’பிறகு பார்க்கலாம்’ என்று சொல்லித்திருப்பி அனுப்பிவிட்டார்.

 

 

கோபால கிருஷ்ணபாரதி  அந்தவீட்டுத்திண்ணையில் அமர்ந்துகொண்டார். களைப்பு தீரும் வரையில் நந்தனார் சரிதத்திலிருந்து சிலகீர்த்தனைகளைப்பாடியபடியே இருந்தார்.

தன்யாசி ராகத்தில்’ கனகசபாபதி தரிசனம் ஒருநாள் கண்டால் கலி தீருமே’என்று மனமுருகப்பாடினார் பாரதி.

 

உள்ளே இருந்து அதைக்கேட்டுக்கொண்டிருந்த  பிள்ளையவர்கள்,”யாரது வெளியே பாடுவது?’ எனக்கேட்டார்.

அவரது சீடர்கள் அதற்கு,” தாங்கள் திருப்பி அனுப்பிய கோபால கிருஷ்ணபாரதிதான் பாடிக்கொண்டிருக்கிறார்” என்றதும் திகைத்தவர்,”அவரை உள்ளே அழைத்து வாருங்கள்” என்றார்.

 

வந்தவரிடம் பிள்ளையவர்கள் நெகிழ்ந்தகுரலில்,” என் தமிழில்  இலக்கணம் இருக்கிறது, ஆனால் உன் தமிழில் இறைவனே இருக்கிறான்” எனச்சொல்லி உடனே  ஒரு வாழ்த்துக்கவிதையும் வழங்கினார்.

 

தமிழ்த்தாத்தா  உவேசா அவர்கள்

 

 

 தனது  இளம்வயதிலேயே

 

மகாவித்துவான் மீனாட்சி சுந்தரம் பிள்ளை அவரிடமும் பயின்று தமிழ் அறிஞர் ஆனார். மீனாட்சி சுந்தரம் பிள்ளை அவருக்கு சாமிநாதன் என்று பெயரிட்டார்.எனவே   அவருக்கு  உ.வே.சா என்றப் பெயர்  ஏற்பட்டது.

      இன்று மகாவித்வான் அவர்களின் பிறந்த நாள்!(  ஆசான் படம் கிடைக்கவில்லை சீடர் படம்  மட்டும் கிடைத்ததை அளித்துள்ளேன்)

இன்று திரு பார்த்தசாரதி அவர்களால் மகாவித்வானின் படம் கிடைக்கப்பெற்றது இணைத்துள்ளேன் நன்றி  பார்த்தசாரதி அவர்களே!

மேலும் படிக்க... "உவெசாவின் ஆசான்!"

ஞாபகம் வருதே ஞாபகம் வருதே:)

-- ஃபிரிட்ஜில்  மோதிரத்தையும்  வார்ட்ரோபில் தக்காளிப்பழத்தையும் வைக்கும் போதே நினைத்தேன் நமக்கும்  ஞாபகமறதி வந்துவிட்டதென்று

 

எங்க  பெரியம்மாக்கு இப்படித்தான்   Alzheimer   வந்து  தான் யார் என்ன என்ற நினைவில்லாமல் எங்காவது  போயிடுவாங்க” என்று   வீடுவந்த  சுடோகு சுமதி பயமுறுத்தினாள்.

 

 

‘அடப்பாவி அல்சைமர்    இல்லை எனக்கு! லேசா  மறதி அப்பப்போதான் , அடிக்கடி இல்லை” என்று சத்தியம் செய்தபிறகே அவள் நம்பினமாதிரி தெரிந்தது.

 

உன்கிட்டபோ புலம்பினேன் பாரு  போடி போ உன் சுடோக்குவைக்கட்டிட்டு அழு’ என்று மனதுக்குள் சொல்லியபடி  அவளை அனுப்பிவைத்தேன் 

 

செலக்டிவ் அம்னீஷ்யாவா என்ன  என்று   அதுபற்றி நெட்டில் பலர் சுட்டுப்போடதைப்படித்து  சேசே அது இல்லை என  உணர்ந்துகொண்டேன்

 

 

ஊரிலிருந்து வந்த என் உடன்பிறப்பிடம்,”என்னன்னு தெரியலடா  ஞாபக மரதில  வரவர கதை கவிதைன்னு எழுத முடியல இலக்கிய சேவையே  செய்யமுடியல” என்றதும்  “அட எழுதமுடியலையா? இதைவிட  நீ என்ன  இலக்கிய சேவை செய்யனும்?” என்று கேட்டு என்னிடம்  ஸ்கேலில் அடிவாங்கிக்கொண்டான்!

 

“அதென்னவோ  பழசெல்லாம் பளிச்சுனு  டெலிவரி பார்த்த  நர்ஸ்முகம் வரை நினைவிருக்கு இப்ப நடந்தது மறந்துபோகுது”

 

இப்ப நான் கொடுத்த முப்பது லட்சத்தை திருப்பிக்கொடுக்கா என்றது உடன்பிறப்பு.

 

அது நீ கொடுத்ததும் பழசாகிவிட்டது   பழைய நினைவில் அப்படி ஒரு அசம்பாவிதமே நடக்கவில்லையப்பா!

 

“சேம் ப்ராப்ளம் எனக்கும்!”  மால் போனபோது எக்சேஞ்ச் கவுண்டரில் நின்றுகொண்டிருந்த    ஸ்யாமளாவை பெருமையாய் பார்த்தேன் இனம் இனமறிகிறதே பலே!

 

“  எல்லாம் வயசாறதில்லையா?” என்ற வசனம்  வீசியவளை மேற்கொண்டு பேசவிடாமல்  கடந்துவிட்டேன். இதுக்கெல்லாம்  என்ன வயசு?:) எனக்கு அஞ்சு வயசிலேயே  ஞாபக மறதி வந்திருக்கு  அப்பா ஒருதடவை” எங்கம்மா  இந்த மாசத்து  ப்ராக்ரஸ் ரிபோர்ட் ?”என்று கேட்டதும்தான் ”மரந்துட்டேன்ப்பா” என்று சரியாய் அவர் ஆபீசுக்குகிளம்பும் நேரமாய்ப்பார்த்துக்கொடுத்து கையெழுத்து வாங்க்கிகொள்வேன்  ரயிலைப்பிடிக்கற அவசரத்தில் அவருக்கும்  நான்கணக்கில் கம்மி மார்க் வாங்கினதை கவனிக்க மறந்துபோகும்:)

 

சரி இப்ப  ஞாபகம் வருதே  ஞாபகம் வருதேன்னு  நான் பாடணும்னா  மூலிகை மேனகாவைப்பார்த்தே  ஆகணும்.

 

மூலிகை மேனகா  பற்றி  முன்னமே எழுதி இருக்கேன்  பதிவில்

 

என்னைக்கண்டதும்   ஹாலிலிருந்த மூலிகைக்குப்பைகளை நகர்த்தி

உட்கா ரஇடம் செய்தாள். வீடு ஹால் என்றால் சோபா நாற்காலி டீபாய் இருக்கும் மேனகா வீட்டில்  உரல் ஏந்திரம் அம்மி  கஷாய  ஜாடிகள். காலி சீசாக்கள். அலமாரியில் கண்ணாடி பாட்டில்களில் பெரிசும் சின்னதுமாய் கலர்கலராய்  குளிகை உருண்டைகள்  

 

 கல் உரலில் அவள் கணவர்  இவளை நினைத்து எதையோ கோபமாய்  இடித்துக்கொண்டிருந்தார்.

 

ஆயிற்று மூணு வருஷம் கழித்து இப்பதான் அவளை மீண்டும் பார்க்கிறேன்

 

”மேனகா  இன்னமும் நீ மூலிகை ஆராய்ச்சியிலிருந்து மீளவில்லையா?”

 

அதெப்படி  என் லட்சியம்  மெமரியோ ஃபோலியோ வியாதிக்கு  மருந்து கண்டுபிடிச்சாதான்”

 

என்ன அது மெமொரியோ போலியோ அல்லது போகலியோ?”

 

போலியோ  போகலியோ  இ்ல்லை..ஸ்டைலா  ஃபோலியோ! அதாவது நினைவுகள்  பின்னோக்கி ராமாயண மஹாபாரதக்காலம் வரை செல்லும்   அதுக்குத்தான்   மருந்து கண்டுபிடிச்சேன்...திரும்பி நிகழ்காலம் வரும் மருந்தும் கண்டுபிடிச்சிட்டா  சக்சஸ் சக்ஸஸ் எனக்கு!”

 

ஆஹா  அருமை  சங்கொலியுடன் உன் மகாபாராதக்கனவு நிறைவேறட்டும் எனக்கு என்னபிரச்சினைன்னா...”

 

சொன்னேன்

 

அட இதான?  இதுக்கு  சிறுமறதிகுளிகை   இருக்கு போட்டுக்கோ சரியாகிடும்

 

ஏண்டி  நினைவு ரொம்பபின்னோகிப்போறதுக்கு ஆங்கிலப்பெயர் வைக்கிற ஆனாசின்ன மறதிக்கு தமிழ்ப்பெயரா அநியாயமா இல்ல?”

 

கின்னஸ்முயற்சிக்கு  ஹிஹி

 

சரி ஒரு மாத்திரையோ குளிகையோ கொடு 

 

மேனகாவின் செல்‘ பார்த்த ஞாபகம் இல்லையோ ’என்றதால் அவள் “மூலிகை மேனகா ஹியர் சொல்லுங்க” என்று   பச்சிலைக்கையுடன் செல்லை எடுத்துக்காதில் வைத்துக்கொண்டாள் பொறுப்பை தன்  அஸ்ஸிஸ்டென்ட் பொன்னம்மாவிடம் கொடுத்தாள்

 

அந்தம்மாக்கு  மேனகா சரியா சம்பளம் கொடுப்பதில்லை என்பது பார்வையிலேயே தெரிந்துபோனது.’இனிமே வருவியா இந்தப்பக்கம்?’ என்கிற மாதிரி  முறைத்துவிட்டு ஒரு பாட்டிலை  திறந்து அலட்சியமாய் என்னிடம்  ஒரு  எலந்தப்பழ சைஸ் சமாசாரத்தை வீசினாள்.

 

“வாய்லபோட்டு  முழுங்கு:”

 

இல்லாட்டி உன்னை நான் முழுங்கிடுவேன் அக்காங் என்கிறமாதிரி  கண்ணை உருட்டினாள்.

 

 

முதலில் கசந்து பிறகு துவர்ந்து அப்புறம் இனித்துஎன அறுசுவைகளுடன் எலந்தப்பழம் ஜோராக இருக்கவே  பொன்னம்மாக்குத்தெரியாமல் நைசாய்க்கடித்துப்பின் முழுங்கிவிட்டேன்.

 

 

“சரி  இப்போ நான் ரொம்ப பிசி ஏகப்பட்ட கஸ்டமருங்க...நோயாளிங்க வாழ்வா சாவான்னு போராட்டத்துடன் என் வாசலில்  தவம் கிடக்கிறவங்கன்னு ஏராள ஜனங்கள்  அப்புறம் பேசறேன் என்ன?” என்று செல்போனைக்காதிலிருந்த எடுத்த மேனகா  ஈ காக்கா  நான் மட்டுமிருந்த வாசலுக்கு  விரைந்தாள்..

 

என்னடி கிளம்பறியா குளிகை உள் சென்ற குதூகலமோ  உன் முகத்தில்?”

 

என்றவள் சட்டென பொன்னமாவிடம்”பொன்னு  என்ன குளிகை கொடுத்தே  இவளுக்கு?  மூஞ்சி ரியாக்‌ஷன் சரி இல்லையே  அந்த   மிளகு சைஸ்  குளிகைதானே  அலமாரி முதல்தட்டிலிருந்து கொடுத்தே?” என்று கலவரமாய் கேட்டாள்.

 

“இல்லீங்கம்மா   ரெண்டாம் தட்டுல  இருந்திச்சே  எலந்தப்பழ சைசு குளிகை ..

அதைத்தான்...”

 

:”கொடுத்திட்டியா? ஐயோ  மோசம் போச்சி அதை  குரங்குக்குக்கொடுத்து ராமாயணகாலத்துக்கு அனுப்ப நினச்சேனே  இவளுக்குக்கொடுத்திட்டியே  இவள்  எங்கே போகப்போகிறாளோ?’ என்று மேனகா  தவிக்கையில் நான்

பீமனின் இருப்பிடத்திற்கு வந்துவிட்டேன்.

 

 

 .ரங்காராவ் போல ஆஜானுபாவாய்    நின்றுகொண்டு,”ஆஹ்ஹஹ்ஹஹா!கல்யாண சமையல்சாதம் ’பாடிக்கொண்டிருந்தார் மிஸ்டர் பீம்!

 

அந்தப்பக்கம் அர்ஜுனன்  வில்லோடு (கொஞ்சம் ஹாண்ட்சம்) ..

:தாயே வணக்கம்” என்ற குரல் கேட்கவும்திரும்பினால்; தர்மர் தன் அன்னையை வணங்கிக்   கொண்டிருந்தார்.

 

வெண்ணிற ஆடையில் அமைதியும் அழகுமாய்  யாரது? 

 

ஆ இவங்கதான் குந்தியா  அவங்கிட்ட ரொம்ப நாளா ஒரு கேள்வி கேட்கணும்னு.

 

 அம்மா இது உங்களுக்கு இயற்பெயரா காரணப்பெய்ரா?

 

 

அதற்குள்  பீமன்  அதட்டினார்.

 

”யாரது புதுப்பெண்  நடைஉடையெல்லாம்   மாறி இருக்கிறதே கௌரவர்களின் ஒற்றனோ(ளோ)  சீவுங்கள் இவள் தலையை?”

 

 

ஐயோ  இல்லை இல்லை நானும் சமையலுக்கு உதவலாம்னு

 

ஓ  அப்படியா உனக்கு  என்ன சமைக்கத்தெரியும்?

 

மைசூர்பாக் மங்கை நான்! வேண்டுமானால் கால இயந்திரத்தில் ஏறி 

2007லிருந்து இன்றுவரை அதன்புகழை  இணைய வெளியில்  காணச்சொல்லுங்கள் பீமதேவரே“

 

 

ம்ம்  யாரங்கே கால் இயந்திரமேறி இவள் கூறுவது சரிதானாஎன்று கண்டுபிடித்துவாருங்கள்

 

பீமரே ஒரு வி்ண்ணப்பம் !அன்னாரை  தமிழ்நாடுபக்கம்  மட்டும் போக சொல்லவேண்டாம் அங்கு எப்போதும்மின்தடை

 

 

என்னது மிளகுவடையா?

 

ஏந்தான் இப்படி சாப்பாட்டுராமனாக  இருக்கிறாரோ என  வியந்தபடி

நிலைமையைப்புரியவைத்தேன்.

 

தனது  வீரன்  உண்மையைக்கண்டுவந்து உணர்த்தியதும் மகிழ்ந்த  பீமன்  ஹஸ்தினாபுரம் அருகே   ஞாபஹாஸ்தினபுரம் தேசத்திற்கு என்னை மகாராணியாக்க  பட்டாபிஷேக நாள் எல்லாம் குறித்துவிட்டபோது  அதோ  அதோ மேனகா  தலை தெறிக்க என்னை நோக்கி ஓடிவந்துகொண்டிருக்கிறாள்.

 

“ மாற்றுக்குளிகை கண்டுபிடிச்சிட்டேன்! இந்தா   ஷைலஜா இந்தக்குளிகையைப்போட்டுக்கொள்..அப்பதான் நீ ஊர் திரும்பலாம்  சீக்கிரம் சீக்கிரம்”“

 

நான் என்ன செய்யட்டும் சொல்லுங்கள்?:).

 

 

 

 

 

 

மேலும் படிக்க... "ஞாபகம் வருதே ஞாபகம் வருதே:)"

பணயம்.

பெரம்பலூர்- திருச்சி நெடுஞ்சாலையில் அந்த புளியமரத்தடியின் கீழ் வந்து நின்றாள் ராஜேஸ்வரி. கைபிடித்து நடந்து வரவேண்டிய ஏழுவயது மகளை ஒருகிலோமீட்டருக்குமேல் தூக்கிவந்ததில் நிழலில் நின்றதும் மூச்சுவாங்கியது. அப்போதும் இடுப்பிலிருந்து தோளில் போட்டுக்கொண்டாளே தவிர மகளை கீழே இறக்கவில்லை. முதல்நாள் மதியத்திலிருந்து நடு இரவு வரை ஊரில் பெரியமனிதர்கள் சிலரிடம் நியாயம் கேட்டுப்போராடியதிலும் , பிறகுஅருகிலிருந்த அஞ்சுபுரம் போலீஸ் ஸ்டேஷனுக்குப்போய் புகார் கொடுத்தும் பயனில்லாமல்போனதிலும் மனது வெறுத்துப்போயிருந்தது.

    ஏழைச்சொல் என்றைக்கு அம்பலமேறி இருக்கிறது? பணம் என்கிற மூன்றெழுத்துதான் எத்தனை பேர் மனங்களில் சிம்மாசனம் போட்டு அமர்ந்திருக்கிறது! பயம் என்கிற மூன்றெழுத்தும் அப்பாவிகளின் வாயைக்கட்டிப்போட்டு இருக்கிறது. தலை நகரிலேயே இன்று அநீதி நடக்கிறது என்கிறபோது குக்கிராமத்தில் அது தலைவிரித்து ஆடாதா என்ன?

    அந்த நிலையிலும் ராஜேஸ்வரிக்கு விரக்தியில் சிரிப்பு வந்தது. ஆனாலும் நடந்தகொடுமைக்கு உடன் தீர்வு கிடைக்காமல்போனதில் நடுச்சாலையில் ஏதாவது நாலுசக்கரவாகனத்தின் கீழ் விழுந்து செத்துப்போய்விடலாமா என்றும் தோன்றிவிட்டது.

    ‘துயரங்களுக்கும் அவமானங்களுக்கும் சாவுதான் தீர்வென்றால் உலகின் ஜனத்தொகை பாதியாகத்தான் இருக்கும். பைத்தியக்காரி! பத்து கிளாஸ் படிச்சிருக்கே பாரதியை கரைச்சிக் குடிச்சிருக்கே, அப்படியுமா சிந்திக்க மறந்துபோகும்? நடந்த அக்கிரமத்தை நாடறியச்செய்யவேணாமா அதுக்குத்தானே காலை எழுந்ததும் மகளோடு பஸ் ஸ்டாண்டுக்கு வந்திருக்கிறே? போராடு ராஜேஸ்வரி போராடு. ’என்று மனம் அரற்றியது.

    ’பாஆஆம்’ என்று ஹார்ன் அடித்துக்கொண்டு ஒரு பஸ் பெரம்பலூரிலுந்து வந்துகொண்டிருந்தது கூட்டம் காரணமாய் நிற்காமலேயே போனது.

    “அய்யெயோ போயிட்டானா நிக்காமயே?’ என்று ஓலமிட்டபடி மூச்சிறைககொட்டி வந்தாள் ஒரு நடுததரவயதுப்பெண்மணி.

    ராஜேஸ்வரியைப்பார்த்து,” வடியலூர் கிராமமிருந்து ஓடிஓடி வாரேன்..ஊருக்குள்ள வழக்கமா வர்ர மினி பஸ்ஸும் இன்னிக்கு வரல ரண்டுமைலு நடந்துவந்தேன்மா படுபாவி பஸ்ஸை நிப்பாட்டாமயே எடுத்துப்போறான்.. சாவு வீட்டுக்கு பாடாலூர்க்குப் போயாவணும் நான் ...ஆமா நீ எங்கிட்டுப்போவணும் ?” என்று கேட்டாள்.

    ’திருச்சிக்கு”  குரலில் சுரத்தின்றி சொன்னாள் ராஜேஸ்வரி. மனம் என்கிற  கண்ணுக்குத்தெரியாத  ஒன்றுசிதைந்துபோ ய்விட்டால் உடலே இற்றுத்தான் போய்விடுகிறது!

    ”எல்லா பஸ்ஸும் பாடாலூர் வளிதானே திருச்சிபோகும்? ஆமா நீ வடியலூர்க்காரி மாதிரி இல்லையே கெழக்கால வேற ஊருந்துவரியா?”  அவளும் விடாமல் கேள்விகேட்டாள்.

    ”ஆமா, இங்க நாமப்பட்டிலேருந்து”

    ”ஐயே! அந்த மாஜி எம் எல் ஏ குமரவேலு குட்டிச்சுவர் ஆக்கின கிராமம் தானேஅது? நாசமாப்போறவன் பெரம்பலூர்ல அப்பாவிஜனங்க பலபேரோட நெலத்தை அபகரிச்சவன் ..’ என்று வெறுப்பாய் வார்த்தைகளை உமிழ்ந்தாள்.

    ’கிராமத்தை மட்டுமா குட்டிச்சுவர் செய்தான் அப்பாவிஜனங்க நெலத்தைமட்டுமா சூறையாடினான்? என் என்..?. ’மனசு கதறுவதை  ராஜேஸ்வரி  உணர்ந்தாள்.

    அந்தப்பெண்மணி காலியாய் வந்த ஆட்டோவினைக் கைதட்டினாள். அதில் ஏறும்போது,”சாவு வீடும்மா நேரத்துக்கூப்போகலேனா உறவு சனம் தப்பா நெனக்கும் பணம் போனாலும் போவட்டும்னு நான் கெளம்பறேன் ..” என்று சொல்லியபடி ஏறிப்போனாள்.

     ராஜேஸ்வரி கண்பனிக்க மகளை தோளோடு இறுக அணைத்துக்கொண்டாள். சுருட்டிப்போட்ட  துணிபோல  அவள் தோளில் கிடந்தாள் சுமதி.     “ராஜ்ஜீஈஈ...” என்று தூரத்தில் கூவலாய் குரல் கேட்கவும் திரும்பினாள்.  மீனாட்சி , அவளின் ஆத்ம சிநேகிதி. ஓட்டமாய் ஓடிவந்தவள்,” ராஜி..காலைல தாண்டி கள்ளக்குறிச்சிக்குப் போனவ திரும்பி ஊருக்கு வந்தேன் வந்ததும் வீட்டுக்காரர் விவரம் சொன்னாரு பதறிப்போய் உன்னை வீட்ல தேடினேன் பூட்டிக்கிடந்திச்சி நீ பஸ் ஏறத்தான் போயிருக்கணம்னு இங்க ஓடியாந்தேன் என்னடி இது அக்கிரமம்? இதை ஊர்ல ஒருத்தரும் தட்டிகேக்கலயாமே என்புருஷனும் பயந்தாராம் ’ஏதும் வாயதுறந்தா ஊர் பள்ளிக்கூடத்துல பாக்குற உன் வாத்தியார் வேலைக்கு உலை வச்சிடுவோம்’னு அந்த படுபாவி அதட்டினானாம். ராஜீ! குழந்தையோட தனியா எங்கடி பொறப்பட்டுப்போற? கைல காசு இருக்குதா? நான் ஒரு நானூறு ரூபா கொண்டுவந்துருக்கேன் வச்சிக்கடி..திருச்சில நீ தினம் சமையல் வேலை செய்திட்டுவர்ர வக்கிலம்மா வீட்டுக்குத்தான் போகப்போறியா?” என்று அக்கறையாயும் ஆற்றாமையாகவும் கேட்டாள்.

    “மீனாட்சி.! வக்கீலம்மா நேத்து மதியமே சென்னைக்கு கிளம்பிட்டாங்க. மகளுக்கு பிரசவம்னு ஆறுமாசம் மகளோட அமெரிக்கால இருக்கப் போயிருக்காங்க அவங்க மட்டும் ஊர்ல இருந்தா நேத்து இந்த அக்கிரமம் நடந்ததும் போன் போட்டு சொல்லி நாமப்பட்டிக்கு வரவழைச்சி அந்த அரக்கனுங்களை அழிச்சிருப்பேன் எனக்கும் அதிர்ஷ்டத்துக்கும் தான் பொறந்ததிலெருந்தே சம்பந்தம் இல்லையே .. பொறந்ததும் பெத்தவங்க விபத்துல செத்துப்போனாங்க வளர்த்தவங்கவேண்டா வெறுப்பா ஒரு சமையக்காரனுக்கு என்னைக் கட்டிவச்சாங்க ..அவனும் வேலைய விட்டு இப்போ வீட்டோட குடி சீட்டுன்னு கெடந்தாலும் குழந்தைக்கு அப்பனா வீட்டுல துணையா இருக்கான்னுதான் அந்தாளுகிட்ட சுமதியை விட்டுட்டு தினம் வேலைக்குப் போயாந்தேன்.. நேத்து திடீர்னு நான் மதியம் வீடு வந்தப்ப வேலியே பயிரை மேய்கிறதுக்கு மாடுகளை அனுப்பி இருக்குதுன்னு தெரிஞ்சிட்டேன் ,,,அப்பதான் நான் அருவெறுப்பின் உச்சிக்கேப் போயிட்டேன்,, பாரதி சொல்வானே,’திக்கு குலுங்கிடவே எழுந்தாடுமாம் தீயவர் கூட்டமெல்லாம்,தக்குத்தக்கென்றே அவர்-குதித்தாடுவார் தம்மிரு தோள் கொட்டுவார்;’னு அதுபோல வஞ்சக ஆண்கள் சிலர் நி்றைஞ்சிருக்கிறஉலகம் விரிக்கிற சூதை அறிஞ்சிக்க முடியாம நிராதரவாக சிக்கிக் கொள்கிற பாஞ்சாலிகளா இன்னமும் என்னைமாதிரி பெண் இனங்கள் இருக்காங்க..’வையகம் காத்திடுவாய் கண்ணா’ன்னு கைதுக்கி கூவினால் கண்ணன் காப்பாத்த வரமாட்டான் ஏன்னா இது கலிகாலம்டி கலிகாலம்“

    “ஆமா ராஜி..நடந்திருக்கிறது மகா கொடுமை. இதுல உன் புருஷன் சம்பந்தப்பட்டிருக்கிறதுதான் அதிர்ச்சியா இருக்கு. அந்த படுபாவி குமரவேலுக்கு பயந்து பழியை வேற உன் மேல போடறானாமே என்ன அநியாயம் இது?”

    “தர்மத்தின் வாயதனை சூது கவ்வும்னு தெரியாமயா சொன்னாங்க மீனாட்சி? புருஷன் குடிகாரனா இருக்கலாம் நாலு காசு சம்பாதிக்கத் துப்பில்லாதவனா வீட்டுல கிடக்கலாம் ஆனா பெத்த குழந்தையை காமுகங்க கிட்ட பணயம் வைக்கிற கையாலாகாதவனா இருந்தா அவனோட வாழவாமுடியுமா அதான் நான் கிளம்பிட்டேன் திக்கற்றவர்களுக்கு தெய்வமே துணை. சரி மீனாட்சி மணி எட்டிருக்குமா இப்ப? பஸ் வரமாதிரி இருக்குது.. நான் திருச்சில வக்கீலம்மா மூலமா பழக்கமான சில பெரியமனுசங்களைப் போய்ப்பாக்கப் போறேன், நடந்ததை சொல்லி அந்த அரக்கனுங்களுக்கு தண்டனை வாங்கித்தரப்போறேன்.. நீ கெளம்பிப்போடி மீனாட்சி.என்னால உனக்கு ஏதும் ஆபத்து வரப்போகுது பாவம்”

    “தனியா .. எப்.. எப்படி ராஜி.?” தேம்பினாள் மீனாட்சி.

    “பருவப்பொண்ணு இல்லையேடி முப்பத்திமூணு வயசாகுது... போராடணும்னு மனசுல ஒரு வெறி வந்திட்டது அதனால நீ கவலைப்படாம ஊருக்குப்போ..வக்கீலம்மா எனக்கு முன்கூட்டியே இப்படி நடக்கும்னு தெரிஞ்சோ என்னவோ ஆறுமாச சம்பளம் கொடுத்திட்டுப்போயிட்டாங்க..ஆட்டோவுல  தனியாப்போக  பயமா இருக்குதுடி  யாரை நம்பறதுன் னு தெரியல அதான்  பஸ்ஸுக்குக்காத்துருக்கேன்”

    ராஜேஸ்வரி சொல்லும்போதே பெரம்பலூர்-திருச்சி என்ற போர்டு போட்ட பஸ் ஒன்று புளியமரத்தடியில் வந்து நின்றது.கூட்டம் பிதுங்கித் தெரிய ஃபுட்போர்டில் நிறைய இளைஞர்கள் கையில் புத்தகம் மற்றும் மொபைலுடன் நின்றுகொண்டிருந்தார்கள்,

    மகளுடன் பஸ்ஸில் ராஜேஸ்வரி ஏறி உள்ளே சென்று நின்றுகொண்டாள்.

    மீனாட்சி கண்ணைத் துடைத்துக்கொண்டு கை அசைத்தாள்.

    பஸ்ஸிற்குள்ளும் பெரும்பாலும் கல்லூரிமாணவர்களும் மாணவிகளுமாக நிற்பதை ராஜேஸ்வரி பார்த்தாள். வழக்கமாய் அவள் திருச்சிக்கு சமையல்வேலை செய்யும் வீட்டிற்கு ஒன்பதுமணி பஸ்ஸில்தான் போவது வழக்கம் அதில் இவ்வளவு கூட்டம் இருக்காது.இன்று எட்டுமணி பஸ்ஸில் இத்தனைக்கூட்டத்தை அவள் எதிர்பார்க்கவே இல்லை. அதுவும் கல்லூரிமாணவர்களின் உல்லாசக் கூக்குரல்கள் அதை ரசித்து ஊக்கப்படுத்திய ட்ரைவரின் உற்சாகம் எல்லாமே அவளுக்குப் புதுமையாக இருந்தது.

    ”ரேய்ட்:” என்று கண்டக்டர் கூவியதும் ட்ரைவர் பஸ்ஸை ஸ்டார்ட் செய்தபோது, ஒரு இளைஞன்,”ட்ரைவர் மச்சான்!  பாட்டு போடலியே இன்னிக்கு? செவ்வாக்கிழமை அல்வா நடிகை அமீதா நடிச்சபடத்துப்பாடலா போடணும்னு சொல்லி இருக்கேனே?” என்றான்.

    “டேப்பு ரிப்பேர் மாப்பு/ நாளை சரியாகிடும்” அசடுவழிய ட்ரைவர் சொல்ல”அப்போ நாங்களே பாடிடறோம் மச்சான்” என்று வாயால் விசில் அடித்தான்.

    நின்றுகொண்டிருந்த ராஜேஸ்வரியிடம் நடுத்தர வயது மதிக்கலாம் போலிருந்த கண்டக்டர்”எங்கம்மா போவணும்”என்றதும் “திருச்சி ரண்டு டிக்கட்” என்றாள் கையிலிருந்த பர்சிலிருந்து ஐம்பதுரூபாய் நோட்டினை எடுத்தபடி.

    “பாப்பாக்கு என்ன வயசு?

    ஏழுங்க”

    ” ஏஏஏழுவயசுப்புள்ளையை இடுப்புல தூக்கிவச்சிட்டு நிக்கணுமா? ” கிண்டலாய் கண்டக்டர் கேட்டார்.

    ”உடம்பு சரி இல்லைங்க அதான்” அழுகையை அடக்கியபடி பதில் சொன்னாள்.

    ”சரி சரி அப்படி செண்ட்டர் கம்பியைப் பிடிச்சிட்டு நில்லும்மா , விழுந்துகிழுந்துவைக்கப்போறே?”

    பஸ் பாட்டும் கூத்துமாய் அமர்க்களப்பட்டது. ஒரு பெரியவர் முகம் சுளித்தபடி,””ஏன்ப்பா பிள்ளைகளா படிக்கிற வயசுல இவ்வளவு உல்லாசம் பொது இடத்துல தேவையாப்பா?” என்று சிடு சிடுக்காமல் ஆதங்கமுடன் தான் கேட்டார் .

    அதற்கே ஒரு இளைஞன் சுர்ரென கோபம் தலைக்கேற அவர் அருகே வந்து ’”யோவ் பெருசு இந்தவயசுல உல்லாசமா இல்லாம உன்னை மாதிரி போற வயசுல இருந்தா அது தேவலியா? பொத்திக்கிட்டு சும்மா கெட ஆம்மா” என்று அதட்டினான்.

    பெரியவர் வெறுப்புடன் பாரவையை சுற்றிலும் சுழற்றியவர் இடுப்பில் மகளுடன் நின்று கொண்டிருந்த ராஜேஸ்வரியிடம்,

    ” அம்மாடீ நீ இங்கிட்டு வந்து உக்காந்துக்கம்மா... நான் பாடாலூர்ல இறங்கிடுவேன் அதுவரை நான் நின்னுக்கிட்டுவரேன்” என்று சொல்லியபடி இருக்கையைவிட்டு எழுந்தார்.

    “பரவால்லீங்க பெரியவரே” என்று ராஜேஸ்வரி தயங்கினாள்.

    அதற்குள் அவர் எழுந்துவிடவும் ராஜேஸ்வரி கண்களால் அவருக்கு நன்றி தெரிவித்தபடி அங்கே போய் அமர்ந்தாள்.ஜன்னல் ஓர இருக்கையாக இருக்கவும் காற்று பலமாய் வீசியதால் மடியில் போட்டுக்கொண்ட மகளின் உடம்பில் சேலை முந்தானையை பரப்பி போர்த்திவிட்டாள்.

    “ம்மா மாம் மா” மகளின் அனத்தல் கேட்டு அவள் காதோரம் குனிந்து,”வலிக்குதா சுமதிக்கன்ணு?” என்று கேட்டாள்.

    “ஆமாம்மா ரொம்ப வலிக்குது. “

    “பொறுத்துக்கடா தங்கம் திருச்சில ஆஸ்பித்ரிக்குப்போயி காட்டறேன் அம்மா காலைல மருந்துபோட்டேன் இல்ல அதுலயே குணமாயிடும் கொஞ்சம் பொறுத்துக்கோ ராஜாத்தி”

    “ம்ம் சரிம்மா”

  பஸ்ஸில் இளைஞர்களின் கேளிக்கை நிகழ்ச்சிகள் ஆரம்பமாயின.மாணவிகளை நோக்கி அவர்கள் வீசிய ஆபாச வார்த்தைகள் உடம்பை கூசவைத்தன அந்தப்பெண்கள் ஒன்றும் அதற்கு ஆட்சேபணை தெரிவிக்காமல் ரசிப்பதுபோல வெட்கப் புன்னகையை பதிலுக்கு வீசினர்.

    பாடாலூர் வரவும் பஸ் நின்றது அந்தப்பெரியவர் இறங்கிக்கொண்டார்.

    வேறு சில பயணிகளும் இறங்கிக்கொள்ள குப்பென ஏழெட்டு இளைஞர்கள் பட்டாளமாய் ஏறினர்.

    .”வாங்கதலைவரே” என்று ட்ரைவர் வாயெல்லாம் பல்லாய் ஒருவரைப்பார்த்து வரவேற்க மற்றவர்கள் வாயில் விரல் வைத்து சீழ்க்கை அடித்து தங்கள் மகிழ்ச்சியைத்தெரிவித்தனர்.

    தலைவா என்று அழைக்கப்பட்ட இளைஞனுக்கு இருபது வயதிருக்கலாம். தலைமயிரை உச்சிவரை சிலுப்பினதுபோல வாரிக்கொண்டிருந்தான்.வாயில் சூயிங்கம்போல ஏதோ வஸ்துவை மென்றுகொண்டிருந்தான். முட்டிக்கால் அருகே வேண்டுமென்றே கிழித்துவிடப்பட்டிருந்த ஜீன்ஸிலும் கட்டம்போட்ட அரைக்கை சட்டையிலும் மற்ற இளைஞர்களிடமிருந்து தனித்தே வித்தியாசமாய் தெரிந்தான்.

    “வாட்ஸ் அப் யார்?” என்று ஸ்டைலாக கேட்டபடி பஸ்ஸிற்குள் பார்வையை சுழற்றியவன் ராஜேஸ்வரியையும் அவளுக்குப்பின்னே அமர்ந்திருந்த ஒரு நடுத்தர வயதுப்பெண்மணியையும் பார்த்துவிட்டு,” என்னப்பா இது வழக்கமா இளவட்டம் ஏறும் பஸ்ஸுல ஒரு முதியவட்டமும். முப்பதுக்குப்பக்கம்போலிருக்கிற நாட்டுக்கட்டையும் ஏறி இருக்குது?” என்றான் கிண்டலாக.

    ராஜேஸ்வரிக்கு எரிச்சலாக வந்தது.

    முகத்தை ஜன்னல்பக்கமாய் திருப்பிக்கொண்டாள்.

    “ஒகே கமான் கேர்ல்ஸ்! லெட்ஸ் சிங் அ சாங் நௌ” என்றான் தலைவன்.

    “என்ன பாட்டு மாப்பிள?”

    “என்னடா கேள்வி இது இன்னமும். உலகத்தையே கலக்கிட்டு இருக்கிற ஒய் திஸ் கொலை வெறி கொலை வெறி டீதான்  அதுக்குப்பிறவு  என்ன  பாட்டும்  சொல்லிக்கறமாதிரி இல்லயே? கங்ணம் ஸ்டைலு பாட்டுஒகே ஆனா  பலபேருக்கு  அதுக்கு டான்ஸ் ஸ்டெப்பு போடத்தெரியல அதான்  கொலைவெறி்யே  பாடிடலாம்”

    ”வாவ் சூப்பர் தலீவா! ” என்று ட்ரைவர் பெரியகுரலில் சொல்ல இளைஞர்கள் அனைவரும் அந்தப்பாடலை பாட ஆரம்பித்தனர் வெட்கப்பட்டும் தயங்கியும் அம்ர்ந்திருந்த இளம் பெண்களிடம்” ஹலோ கேர்ல்ஸ் பாட்டே உங்களுக்காகத்தான் இதை நீங்களும் சேர்ந்து பாடலேன்னா எப்புடீ? என்று கேட்க அவர்களும் வேறுவழியின்றி பாட ஆரம்பித்தனர்.

    கூச்சல் காதைப்பிளக்கவும் உற்சாக நயாகாரா பெருக்கெடுக்க தலைவன் என்று அழைக்கப்படட் இளைஞன் .”சும்மா பாடினாபோதுமா ஆடவும் செய்யணும்?”என்று அனைவரையும் உசுப்பினான். மாணவிகளையும் ஆடச்சொல்லி வம்பு செய்ய ஆபாச அங்க அசைவுகளுடன் பஸ்ஸின் குலுக்களுக்கு ஏற்றபடி நடனம் ஆரம்பமானது.

    ராஜேஸ்வரிக்குப் பின்னால் அமர்ந்திருந்த நடுத்தரவயதுப்பெண்மணி,” காலம் கலிகாலமாகிப்போச்சி... பெத்தவங்க இவங்கள கஷ்டப்பட்டு காலேஜுக்கு படிக்க அனுப்பினா இவங்க இப்படி பாட்டு கூத்துன்னு கொண்டாடிட்டு இருக்காங்க. ஏதும் தட்டிக்கேட்டா’ வாயமூடு பெருசு’ ம்பாங்க இதுக்குத்தான் நான் இந்த காலேஜ் பசங்கபோகிற பஸ்ஸுல ஏற்றதே இல்ல என்னவோ இன்னிக்கு பெரம்பலூர்ல பஸ் கிளம்பறப்போ காலியா கெடந்திச்சீன்னு ஏறிட்டேன் பாடாலூர்ல ஏறின பையன் அரசியல் செல்வாக்கு உள்ள மனுஷனோட பையன் அதான் இந்த துள்ளல் துள்ளுறான்...’ என்று பின்பக்கமிருந்து முன்புற இருக்கையில்அமர்ந்திருந்த ராஜேஸ்வரியின் காதில் கிசுகிசுத்தாள்.. அதை எப்படியோ மோப்பம்பிடித்துக் கேட்டுவிட்ட ஒரு இளைஞன் “ ஏய் கிளவி என்னா வாய் நீளுது எங்க தலைவனைப்பத்தி புகாரா பேசுற ஆங்?” என்றான் ஆக்ரோஷமாய்.

    “யாரு யாரு அது? ஏய் ட்ரைவர் வண்டிய நிப்பாட்டு”

    தலைவன் என்று அழைக்கப்பட்ட இளைஞன் கட்டளையிட பஸ் சாலை ஓரமாக ப்ரேக் போட்டு நின்றது.

    தலைவன் அந்தப்பெண்மணியை நோக்கி விழி சிவக்க வரும்போது ராஜேஸ்வரி பொறுமை இழந்த குரலில்,” தம்பி, நிதானமாப் பேசுங்க” என்றாள்.

    அவ்வளவுதான் அவன் கோபமெல்லாம் ராஜேஸ்வரியின் மீது திரும்பிவிட,” அப்படீங்களா? மொதல்ல எந்திருங்க ?” என்றான் கிண்டலாக,

    “எ எதுக்கு நான் எந்திரிக்கணும்?”

    ராஜேஸ்வரியும் சற்று கடுப்பாகவே கேட்டாள்.

    “அடச்சீ தலைவர் நிக்குறாரு நீ குந்திக்கிட்டே பேசுவியா? மரியாதை தெரியுமில்ல அதுக்குதான்...” என்று சீறினான் இன்னொரு இளைஞன்.


    ராஜேஸ்வரிக்கு ஏற்கனவே முதல்நாளின் மன உளைச்சலும் உடல் அசதியும் சேர்ந்து அவளை நிற்கவும் திராணியற்றுப்போக செய்திருந்தது. அதனால்,” என்னால நிக்கமுடியாது” என்றாள் உறுதியான குரலில்.

    .    ”எ என் என்னது முடியாதா?” என்று கேட்டவன் “நீ எந்திருச்சி நிக்கிறவரைக்கும் பஸ் கெளம்பாது” என்றான் எகத்தாளமாக .


    அவன் நண்பர்கள் ஆமோதிப்பது போல கைதட்டி பெரிதாக சிரித்தனர் “அப்படிப்போடு அருவாள தலைவா” என்று கெக்கலித்தனர்.

     ‘‘தம்பி. வேணாம் ..என் நிலமை தெரியாம் பேசாதீங்க.. நான் அவசரமா திருச்சிக்குப்போகணும்”

    ”நாங்ககூடத்தான் காலேஜுக்கு நேரத்தோட போவணும் இல்லைன்னா சோடாபுட்டி ப்ரின்சி திட்டும் . நாங்களும் மணிக்கணக்கா நின்னுக்கிட்டே வரோம் தெரியுமில்ல?”

    ”அது உங்க உல்லாசத்துக்கு நிக்கறீங்க எனக்கு அதைப்பத்தி கவலை இல்ல பஸ்சை எடுக்க சொல்லுங்க தம்பி”

    ”அப்போ மன்னிப்பு கேட்கணும் நீயும் அந்தக்கிளவியும்”

    ”எதுக்கு மன்னிப்பு கேக்கணும் அதெல்லாம் முடியாது”

    ராஜேஸ்வரி பிடிவாதமாய் இப்படி சொல்லியபோது மடி்யில்படுத்திருந்த சுமதி,”அ அம்மா... ரொம்ப வலிக்குதும்மா” என்று முனகியகுரலில் சொன்னாள்.

    ஏதோ குரல் மட்டும் தெளிவின்றி காதில்விழுந்ததும், “தலைவன் “ ஏய் பேசற பிள்ளையை மடிலபோட்டுக்கிட்டு கைக்குழந்தை வச்சிருக்கிறது போல ட்ராமா பண்ணிட்டு இருக்கியா? நானும் ஏதோ கைகுழந்தைக்காரின்னு இரக்கப்பட்டு இத்தினிநேரம் உக்கார அனுமதிச்சேன் எருமைக்கடாவை மடிலபோட்டுக்கிட்டு நீ குந்தி இருக்க நாங்கல்லாம் நிக்குறோம் இப்போ அதையும் நிக்க வச்சிட்டு நீயும் எந்திரிக்கணும்”என்று மிரட்டினான்.

    “நானாவது எழுந்திருப்பேன் என் குழந்தையால அதுமுடியாது அவளுக்காகதான் நானும் உக்காந்திட்டுதான் இருப்பேன்”

    ”ஏய் பொம்பளே எங்க தலையை எதுத்தா பேசறே?” என்று இன்னொரு மாணவன் அவள் அருகே வந்து ஒருகையால் அவளின் முன்தலைமயிரைக் கொத்தாய்ப் பிடித்தபடி இன்னொருகையால் சுமதியை அவள் மடிலிருந்து அலட்சியமாய் நகர்த்தவந்தபோது....

    ,”ட்ட் டேய் .....எவ்வனாவது என் குழந்தைமேல கையை வச்சீங்க வ்வெட்டிடுவேன் விரலை.. ஆம்மா...கொலைகாரியாத்தான் மாறுவேன்.. என் குழந்தையால் எழுந்து நிக்கமுடியாதுன்னா புரிஞ்சிக்கமாட்டீங்க இல்ல? காரணம் சொன்னாத்தான் புரிஞ்சிப்பீங்கன்னா சொல்லிடறேன்..வேலி ஒண்ணு காவல் காக்காமல்சொந்த பயிரையே மேய்க்க மாடுகளை அனுப்பின கதையை விவரமா சொல்லறேன். கேட்டுட்டு உங்க இளைய தலைமுறை என்ன முடிவு எடுக்கணுமோ அதை செய்யுங்க.எங்கியாவது பெத்த அப்பனே குடிபோதையில் சீட்டு விளையாடி தோத்துப் போனதுக்கு பணயமா பெத்தமகளை அதுவும் ஏழுவயசு குழந்தையை காமுகங்க கிட்ட பணயம் வைச்ச சம்பவத்தை கேள்விப்பட்டிருக்கீங்களா? என்வீட்ல என் குழந்தைக்கு அது நடந்தது. நேத்து மதியம் திருச்சில நான் சமையல் வேலை செய்யறவீட்டிலேருந்து திடீர்னு நாமப்பட்டிக்கு என்வீட்டுக்கு வந்தேன். ஏற்கனவே ஜுரத்துல இருந்த மகளை கவனமா பாத்துக்க சொல்லிட்டுதான் வெளில போயிருந்தேன், ஆனா பாதுகாக்க,வேண்டியவன் பாதகசெயலுக்குக்,காவலாயிட்டான். விட்டுத்திண்ணைல புருஷன் குத்துக்கல்லா உக்காந்திருக்க உள்ளேருந்து ரெண்டு ஆம்பிளங்க வரவும் திகைச்சிப்போயி நான் உள்ளபோய்ப்பார்த்தா என் மகளை பச்சிளம் சிறுமியை துணீயை உருவிப்போட்டு அந்தக்காமுகங்க பாலியல் வன்முறை செய்திட்டுப்போயிருக்காங்க. வாயைக் கட்டிப்போட்டதுல குழந்தையால் கதறக்கூட முடியல உடம்பெல்லாம்கீறலும் காயமும், துடையெல்லாம் ரத்தம். இந்தக்கொடுமையை பெத்த தாய் நான் பார்த்து பதறிப்போயி புருஷனைப் பிடிச்சி உலுக்கினேன்.

    .”:என்னடி செய்யறது நானோ சம்பாதிக்கல உன் சம்பளமோ குடும்ப செலவுக்கே போதல சீட்டாடுனதுல ஒருவாரமா கடன் தொகை ஏறிடிச்சி அதான் குமரவேலும் அவன் ஆளும் கேட்டுக்கிட்டதால அப்படி செஞ்சேன்’ன்னு சொன்னதும் அவன் முகத்துல காரிஉமிஞ்சிட்டு ஊர் பஞ்சாயத்துல போய் முறையிட்டேன். அஞ்சுபுரம் போலீஸ் ஸ்டேஷன் போயி கதறினேன் அதுக்குள்ள புருஷனும் குமரவேலு என்கிற அந்த அரசியல் செல்வாக்கு கொண்ட மனுஷனும் கதையை மாத்திட்டாங்க நாந்தான் மகளை திருச்சில வேலை செய்றவீடடில் கூட்டிட்டுப்போயி பாலியல் வன்முறை நடக்க காரணமாயிருந்தேனாம். இதுக்கு புருஷனும் வக்காளத்துவாங்கினான் எனக்கு ஆதரவா வந்த சிலபேரை மிரட்டி அடக்கிட்டான் அந்த அயோக்கியன் குமரவேல்.கடைசில வெறுத்துப்போயிட்டேன்..ராவெல்லாம் தூங்கல .காலை எழுந்ததும் மகளை அள்ளிப்போட்டுக்கிட்டு இந்த பஸ்ஸுல ஏறிட்டேன் .திருச்சில நான் வேலை செய்த வக்கீலம்மாவுக்கு தெரிஞ்ச சில மகளிர் அமைப்பு மனித உரிமைக் கழகமெல்லாம் இருக்குது, அங்க குமரவேலின் அரசியல் செல்வாக்கு எடுபடாது அங்க போயி ஒரு குருத்துக்கு நடந்த கொடுமையை சொல்லி தீர்ப்பு கேட்கத்தான் போயிட்டிருக்கேன் தாமதமாகிற ஒவ்வொரு நிமிஷமும் என் மகளின் வாழ்க்கைமட்டுமில்ல  உடம்பும் வீணாகிடும்.அதான் பஸ்சை எடுக்கச் சொல்லி வேதனையாய் கேட்டுக்கறேன். உடல் உபத்திரவம் காரணமாத்தான் மகளால் எழுந்து நிக்க இயலாதுன்னு சொன்னேன். இனியும் நீங்க என் பேச்சை நம்பலேன்னா இதோ பார்த்துக்கொள்ளுங்க..” என்று உணர்ச்சி வசப்பட பேசி முடித்தவள் சட்டென எழுந்து நின்று சுமதியின கவுனை உருவி அவளை நிர்வாணமாக்கி கீறல்களும் காயங்களும் ரத்தக்கறைகளும் நிறைந்த அந்த மெல்லிய  உடம்பை தலைக்கு மேல் தூக்கிக்காட்டினாள்.

    ’ஐயோ’ என்ற அவலக்கூக்குரல் அனைவரிடமிருந்தும் எழுந்தது. சிலர் கண்கள் சிவக்கத்தொடங்கின.

    அடுத்தகணம் அமைதியாய் புறப்பட்ட அந்த பஸ், திருச்சிக்கு விரைந்து வந்துசேர்ந்தபோது முதலில் ராஜேஸ்வரியை கீழே இறங்க வழிவிட்ட இளைஞர்படை   பிறகுஅவளோடு இணைந்து நடந்து செல்ல ஆரம்பித்தது.

    **************************************************************************************************************************************

-(பெங்களூர் தமிழ்ச்சங்கம் நடத்திய போட்டியில் பரிசு பெற்ற சிறுகதை..தேர்வு செய்த திரு.அமுதவன் அவர்களுக்கு நன்றி)
-ஷைலஜா

மேலும் படிக்க... "பணயம்."

அப்பா இல்லாத.....

தொலைதூரமிருந்தாலும்

தொலைபேசியில் செவியருகே

வாழ்த்தும் குரல் இன்றில்லை

தந்தையா நண்பனா நல்லாசிரியரனா

யார் அப்பா நீ?

பள்ளிப்பருவத்தில் நீ

புகட்டியது கவி பாரதி

அதனால்நான் அடைந்ததோ

கூர் மழுங்காத புத்திமதி

எழுத்தென்னும் சிறுபொறி

என்னுள் கனன்றிருப்பதை

கண்டுகொண்டு ஊக்குவித்த

என் இலக்கிய சாரதி!

சித்திரத்தேர்  வீதியில் வரும்போது

சிறுமியாய் இருந்த என்னை

சிந்தனைத் தேர் உருட்டவைத்து

கவியரங்கமேடை ஏற்றினாய்!

அன்பென்ற ஆயுதத்தை எப்போதும்

வைத்திருக்கச்சொன்னாய்

களிமண்ணாய்கிடந்த என்னை

கவிதை மகளாக்கினாய்

ஆண்வர்க்கம்

அனைத்திலும்

இல்லை தர்க்கம்

என்பதைப்புரிந்து கொள்ள

அப்பா நீ சாட்சி!

ஆண் பெண் என்பதை

பால்கொண்டு அளப்பதைவிட

கற்ற நூல் கொண்டு

அளக்கச் சொல்வாய்!

செல்லமாள்புருஷனைப்பற்றி

செவி இனிக்க நீ உரைத்து

கண்பனிக்க நான் கேட்டு

களிப்படைந்த காலம்

கனவுதான் இன்று.

வாழ்வோடு கரைந்து கலந்துவிடுபவன்

வாழ்க்கை யாகிவிடுகிறான் என்பாய்

வாழ்பவர்களின் விஸ்வரூபத்தில்

வாழ்க்கையும் விஸ்வரூபம் எடுக்கும்

பிரும்மாண்டம் காண

 

பீதி எதற்கு என்பாய்!

அணுவுக்குள் உறங்கியதே

அண்டமாய் விரிவதை

அறிவார்ந்த உன் வார்த்தை

அறிவித்துவிடும் அப்பா.

எதை இடைவிடாது நினைக்கிறோமோ

அதனை அடைவோம்

என்பது உண்மை இல்லைபோலும்!

மரணத்தை தந்தை ஒருநாளும்

மனதிலும் நினைத்ததில்லை

 

மரணம் என்பது ஒரு நிலை அன்று

அது ஒரு எண்ணம் என்பாய்

இந்த எண்ணத்தை ஜெயித்தலே

அமரவித்தை என்பாய்!

மரணம் ஒரு வித்தைதான்

’வாழ்க்கையை உள்ளமாக்கி

 

அதனையே பிறகு உணர்வாக்கி

 

கலையாக்கி கலையை உணர்வாக்கி

 

வருகின்ற தலைமுறைக்கு

 

சொத்தாக வைக்கவேண்டும் 'என்றாய்!

மரணம் என்பது கல்வியில் ஒரு கூறு

Death is Learning.

கற்றுக்கொள்ளத்தான்

அமரலோகம் போய்விட்டாயா  அப்பா?

 

(19.3  . அப்பா இல்லாத என் பிறந்த நாள் இன்று)

மேலும் படிக்க... "அப்பா இல்லாத....."

சங்கமம்!

முந்தாநாள் அந்திநேரத்துக்குக்கொஞ்சம் முன்னால அதாவதுமதியம் 3மணிக்கு பெங்களூர் இணையப்பெருமக்கள் சந்திப்பிற்கு ஆயத்தமானோம்.

 

ராமலஷ்மி நான் ஷக்திப்ரபா ஸ்வர்னா ஜீவ்ஸ் ஹரிகிருஷ்ணன் திருமால், வில்லன் என்னும் ஓம் ஸ்ரீ வலைப்பதிவர் ஜி எம் பாலசுப்ரமண்யம் என்று அனைவரும் தமிழ்ச்சங்க கட்டிட வாசலில் கூடினோம்.



அல்சூர் லேக் பக்கம் போய் அமரலாமா அல்லது ஒடுக்கத்தூர்மட் எனப்படும் சிறு கோயில் வளாக மண்டபத்தில் அமரலாமா எனப்பட்டிமன்றம் போடப்பட்டது.


முடிவில் தமிழ் எங்களுக்கு சிம்மாசனம் அளித்தது. சங்கக்கட்டிடத்தின் மேல் மாடி அறையில் நூலகம் அருகே இடம் கிடைத்துப்போனது.

 

 

 

ஹரிகீஜி அவர்கள் வீடியோ காமிரா+ட்ரைபாட் கொண்டுவந்து நிகழ்ச்சியை ஒளிப்பதிவு செய்யப்போவதாக சொல்லி இருந்தபடியால் நான் பெண்கள் குழுவுக்கு ரகசியமடலில் ஏதும் கம்பன் பாரதி அல்லது ரசித்த எழுதிய கவிதைகளைப்பற்றி பேசுவோம் ’ என்று முன்கூட்டிதகவல் அனுப்பி இருந்தேன்..அதன்படி நானும் ஷக்தியும் முதல்நாள் இரவே பேப்பரில் எழுதிக்கொண்டு தயாராக வந்தோம்..(ஆனால் அதுவும் ரகசியமாகவே போய்விட்டது:)

 

ஸ்வர்ணலஷ்மியை ஆட்டோவிலிருந்து இறங்குமுன்பாகவே ஓடிப்போய் ஸ்வர்ணா என நான் கூவ அவர் ஷைலஜா என அழைக்க அல்சூர் ஏரியின் அலைகள் எங்களைக்கண்ட மகிழ்ச்சியில் சின்னதாய் ஆரவாரம் செய்தன!



 

பதிவர் வயதில் சற்றே பெரியவரான ஜி எம் பி தன் பேரனுடன் வந்துவிட்டார். அடுத்து திருமால் ஜீவ்ஸ் ஹரிக்ருஷ்ணன் ராமலஷ்மி தமிழ்ச்சங்க உறுப்பினர் முகம்மது அலி ஆகியோர் குழுமிவிட சங்கக்கட்டிடம் எங்களின் சிரிப்பில் குலுங்காமல் ஸ்ட்ராங்காக இருந்தது.


 

மாடிக்குபோனதும் ஒளிப்பதிவு ஆரம்பமானது முதலில் அறிமுகம் செய்துகொள்வோம் என்றபடியால் அவரவர் அறிமுகம் +தங்களைப்பற்றிய சிறுகுறிப்பு என்று சென்று அதுவே ஒருமணிநேரத்தைக்கடந்துவிட்டது அலி அவர்கள் நேரமாகிவிட்டதென விடை பெற்றார்.


 

நூலகம் 5மணிக்கு திறக்கவும் அங்கு மக்கள் சிலர் வர ஆரம்பித்தனர் எங்களை ஏதோ தமிழ்ப்பாவலர்கள் என நினைத்தோ என்னவோ மரியாதையாக(திருதிரு) நோக்கியபடி நகர்ந்தனர்!


 

செவிக்குணவு இல்லாதபோது சிறிது வயிற்றுக்கும் ஈயவேண்டும் அல்லவா ஆகவே அவரவர் கொண்டுவந்த அறுசுவை உணவுகளைப்பிரித்தோம் எமது பிரபல மைபா பற்றி நானே சொல்லிக்கொள்வதா?:) யாராவது சொல்லட்டும்.


 

 

 புளியோதரையும் மோர்க்குழம்பும் மைபாவோடு கொண்டுபோயிருந்தேன் கேசரியை முறுக்கு இவைகளைராமலஷ்மியும் அசோகா ஹல்வாவை திருமாலும் மத்தூர்வடையை ஷக்திப்ரபாவும் குகீஸ் டோக்ளாவை ஸ்வர்னாவும் கடலைமிட்டாயை ஜிஎம்பி சாரும் மஷ்ரூம் +வெஜிடபிள் பஃப்சை ஜீவ்சும் கொண்டுவந்து கலக்கிவிட்டார்கள்.

 

மறுபடியும் பொதுவாகப்பேசத்தொடங்கினோம்..முக்கியமாக தலைநகரில் அண்மையில்நடந்த சம்பவம் பெண்களுக்குப்பாதுகாப்பு இல்லாமலிருப்பது ஆண்குழந்தைகளை வளர்ப்பதில் பெற்றோரின் பங்கு பள்ளியில் குழந்தைகளுக்குப்பெண்களை மதிக்க கற்பித்தல் என்பது போன்ற தலைப்புகளில் பார்வையும் பேச்சும் விரிந்தது.

 

தமிழ்ச்சங்க நூலகத்தை என்னைத்தவிர மற்றவர்கள் முதன்முதலாகப்பார்க்கும்போது மிகவும் பரவசம் அடைந்தார்கள் ஏனென்றால் பெரிய அந்த நூலகத்தில் நேர்த்தியாக அடுக்கிவைக்கப்பட்டிருந்த புத்தகங்கள் அதன் விவரங்கள் கனகச்சிதமாக இருக்கும். தமிழ்ச்சான்றோர்களின் பெரிய அளவிலான படங்கள் கண்ணைக்கவரும்.அயல் மாநிலத்தில் நம் தமிழின் மேன்மையை இதர மொழிக்காரர்களும் கண்டு வியப்புறும் வண்ணம் காட்சி அளிக்கும்.

 

 

நூலகத்தின் ஜன்னல் கதவைத்திறந்தால் எதிரே ஏரியினின்றும் சில்லென்ற காற்று இலவசமாய் கிடைக்கும்! நூலகத்தில் பிறமொழி நூல்களும் ஒரு வரிசையில் இருக்கும்.கன்னடத்திற்கு கூடுதல் இடம்தான் .. நூலகமுகப்பில் முன்னாள்முதல்வரின் பெயரில் அந்த நூலகக்கூடம் இருப்பதாக எழுதி இருந்தாலும் நூலகத்திற்குபெயரென்னவோ சர்வக்ஞர் நூலகம் என்றுதான் ஆங்கிலத்தில் எழு்திஇருக்கிறது.

 

சர்வக்ஞர் ஒரு தத்துவ ஞானி, கரைகாணமுடியாத கடல்போன்றது இவர்தம் தத்துவங்கள்.

 

சர்வக்ஞரைப்பற்றிக்கன்னட அறிஞர்கள், ஆடு சாப்பிடாத தழை இல்லை சர்வக்ஞர் சொல்லாத விஷயமில்லை என்பார்கள். திருவள்ளுவர் இரண்டடியில் கூறியவற்றை மூன்றடிகளில் முடித்து ஒவ்வொரு ஈற்றடிகளிலும் ‘சர்வக்ஞ’ என்று முடிக்கிறார். சர்வக்ஞன் இவர் இயற்பெயராக இருக்க முடியாது வள்ளுவர் சொற்படி இது வாலறிவன் என்று பொருள்படும். இவருக்கு முன்போ பின்போ இவர் பெயர்கொண்ட கவிஞர்கள் இருந்ததாக கன்னட இலக்கியத்தில் இல்லை. சென்னையில் இவருக்கு சிலை உண்டு.

 

12ம் நூற்றாண்டில் கர்னாடகமாநிலத்தில் புகழ்பெற்றவர் பஸவண்ணர் பெரும் புரட்சியை ஏற்படுத்தியவர். அவர் வழி வந்தவர் சர்வக்ஞர்.பிறகு புகழ் பெற்றவர் அக்கமகாதேவி.

 

மனத்தூய்மை இல்லாத பக்தி பலனில்லை என்கிறார் பஸவண்ணர். பஸவண்ணரின் பாடல்களை பஸவண்னர் பாட்டமுதம் என்ற தலைப்பில் அனைத்தையும் எண் சீர் விருத்தங்களாக ஆக்கித் தமிழாக்கம்

செய்துள்ளார் பாவலர் பொன்னரசு அவர்கள் 394பக்கமுள்ள இ்ந்த நூலை பெங்களூரு பசவ சமிதி வெளியிட்டது.

 

பசவண்ணரின் ஒரு பாடல் இது..

 

உயர்ந்தார் பொதுவர் கீழோர் என்றே

உள்ள மெய் அன்பரைப் பிரித்துப்பார்த்தே

அயர்ந்தேன் இந்த வேற்றுமை நெருப்பே

அடியனைச் சுட்டிட வெந்தேன்! நொந்தேன்!

நண்ணும் சரணரில் நலிந்தோர் உயர்ந்தோர்

நடுத்தரம் என்ற பாகுபாடெதற்கோ?

உண்மையில் அடியார் அனைவரும் ஒருநிலை

உணர்ந்தேன் கூடல சங்கமத்தேவா!

 

/////பிகு..படங்கள்  விரைவில்...//////
--

ஷைலஜா

மேலும் படிக்க... "சங்கமம்!"

நடையா இது நடையா?!

பெங்களூர்  பூங்காக்களில்  காலை  நேரம்  வாக்  போகிறபோது  சில்லென்ற  காற்றுக்குப்பஞ்சமே  இருக்காது. நல்ல கடும் கோடையிலும்  சிற்றஞ்சிறுகாலை மட்டும்  கார்டன்சிடியில்  குளிர் உள்ளம்குளிரவைக்கும்..அதையும்தாங்க இயலாத பலர்  ஸ்வெட்டர்  மப்ளர் என்று வந்துவிடுவார்கள்



. சிலர்  ஐபாடில்  விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமம்  அல்லது  குருராகவேந்திரசுப்ரபாதம் கேட்டபடி வருவார்கள். யான் பெற்ற  இன்பம் பெறுகவையகம் என்பதுபோல அலறவைப்பார்கள் . நல்லதுதான்  ஆனால்  பார்க்கில்  பலமனிதர்கள் நடப்பார்கள்  எல்லாருக்கும் நமக்குப்பிடித்தது பிடிக்குமா என நினைத்துப்பார்க்கமாட்டார்கள்..



 நான் நடக்கும் பார்க்கில் ஒரு கன்னடப்பெண்மணி  கையில்  ஏதோ நோட்டுப்புத்தகமுடன் கண்ணாடியை ஒரு கையால் சரி செய்தபடி  காலில் ஹவாய் சப்பலுடன் ‘படவரு ,நானேனு  மாடோது நினகே நன்ன  ஷிவனே?”(ஏழை நான்  உனக்கு நான் என்ன செய்வதோ சிவனே?”)

என்ற  கன்னடப்பாடல்களையும் பாடியபடிவருவார்.  எங்கே சப்பல் தடுக்கி  கீழே  விழுவாரோ என எனக்கு பயமாக இருக்கும்.



’நீனு  சும்னே  வாக் மாத்ர மாடு’ (நீ  சும்மா  வாக் மாத்திரம் செய்)



என என்னிக்காவது  சிவன் சொல்லவேண்டும் இவருக்கு என நான் நினைத்துக்கொள்வேன்



. ஒருத்தர்  வேகவேகமாய்  பந்தயத்துக்கு  ஓடுவதுபோல நடப்பார்.

.மூச்சிறைக்கும்  இதில் எதிர்ப்படுபவர்களிடம்,”நமஸ்காரா ஏனு சமாச்சாரா?  “  என்று பேச்சு கொடுப்பார். பார்க் மையத்து திறந்த வெளி அரங்கில் யோகா பயிற்சியும் தொடர்ந்து  சிரிக்கப்பயிற்சியும் நடக்கும்.சிரிக்க  பயிற்சியாம்! வீட்ல  சிரிக்க முடியாதவங்க இங்க சிரிப்பாங்க போல:)



.ஆண்கள் பெரும்பாலும் அரசியல் அல்லது  கார்ப்பரேஷனின் கவனக்குறைவு பற்றிப்பேசிக்கொண்டுபோவார்கள்..பெண்கள் (கன்னடம் தமிழ்  ஹிந்தி தெலுங்கு மலயாளம்)  பெரும்பாலும்  ஊட்டா (சாப்பாடு) தான்: அல்லது  டீன் ஏஜ் குழந்தைகளின்  பிடிவாதம் பற்றி.. உடல் உபாதைகளைப்பற்றி.. கொஞ்சம்  முதியபெண்மணிகள்  வரன் விவரங்களைப்பகிர்ந்தபடி....



யாராவது  புத்தகம் வாசித்த கதை பத்திபேசுவாங்கன்னு நானும் காத்திட்டு இருக்கேன்  இதுல காலனி பார்க்குகளில் சிலருக்கு நான் எழுத்தாளர் என ் தெரியும்  அதனால் ஆர்வமாய் ,’சமீபத்துல எதுல கதைவந்துது?; என்று கேட்பார்கள்



 ஆஅஹா என்முகத்தில் ஒரு ஆயிரம் வாட்ஸ்புன்னகை மிளிரும்.. காத்திருந்தமாதிரி பதில் சொல்வேன்



’அப்படியா நான் அந்தப்பத்திரிகை வாங்கறதே இல்ல...’என்பார்கள்



.சிலர் இன்னும் ஒருபடி மேலபோயி’ இப்பல்லாம் எங்க புக் வாசிக்க டைம் இருக்கு?  கதைகள் ஒண்ணும் சகிக்கல அதனால்  நான் எல்லாத்தியும்  நிறுத்திட்டேன்  பத்திரிகை எல்லாம் காசும் வேற கொள்ளை..’என்பார்கள். உண்மை  கடைசி வரியில்  வெளிவந்துவிட்டது பார்த்தீர்களா?:)



.இண்டர்நெட்ல எழுதறியாமே என்று ஒருமாமி அப்போதுதான்  அமெரிக்கா போய் வந்ததால் ஏதோ விஷயம் தெரிந்து கேட்டமாதிரி  தெரிந்தது.

 நான் பதில் சொல்வதற்குள்,தொடர்ந்து ”என்னவோபோ  ..சீரியல்  பாக்க  ஆரம்பிச்சா  பொழுது ரெக்கை கட்டிட்டுப்பறக்குதே!  ஆனாலும் கம்ப்யூட்ட்ர்ல வாசிச்சா  எதையுமே வாசிச்ச த்ருப்தி இல்ல..நான்  கைலபுக்வச்சிட்டுதான்  வாசிப்பேன் அதுவும் தூக்கம் வரல்லைன்னாதான்..ஆமா   உ ன் நாவல் ஒண்ணு கொடேன் வாசிச்சிட்டுதரேன்.”



“எதுக்கு தூக்கம் வரதுக்கா..சர்தான் போங்கமாமி..”என்று சொல்லாத குறையாய்  நகர்ந்துவிட்டேன்.. சீரியல் சிகாமணிகளிடம்  என்னபேசுவது?



ஆக வாக்கிங்கில் டாக்கிங் அதிகமிருக்கும் பார்க்குகளை  நைசாய்  ஒதுக்கிவிடுவது வழக்கம்  எங்க ஊர்லதான் தடுக்கிவிழுந்தா  பார்க் இருக்கும் அதை அழகாய் கவனித்து  மேக் அப்  செய்து  ஜjiிலுஜிலுவெனக்காட்ட  பலபெரிய  கம்பெனிகள்போட்டி போடும்..



எல்லாவற்றையும்  விட  செலவில்லா்த உடற்பயிற்சி என்பதால்  வாக்கிங்  இப்போது பரவலாய் ்  எல்லா  ஊர்களிலும் மிகுந்துவிட்டது .அந்த விழிப்புணர்வை பல  இயக்கங்கள்  மேரத்தான்  ஓட்டம்  என அடிக்கடி பல ஊர்களில் நடத்துகிறார்கள்.



எதற்கு இப்போ திடீரென நடைப்பயிற்சிபற்றி ஆரம்பிக்கிறேன் என்றால் அதற்குக்காரணம் இருக்கிறது:)  மார்ச்10ம்தேதி நேற்று்    ஐஐடி வளாகத்தில் சென்னையில் நடைபெற்ற மஙகையர் (மட்டும் கலந்துகொள்ளும்)மாரத்தானுக்கு குடும்ப மங்கையரை வழியனுப்ப என்று சொல்லிக்கொண்டு பல ஆண்கள் குழுமிவிட்டனர்.

கையில் காமிராவுடன்:0  அழகான  சில இள நங்கையர்கள் வந்தபோதுமட்டும்  இளைஞர்கள் கண்ணில்கருப்புக்கண்ணாடி ஏறிக்கொண்டது!





சரியா  ஏழுமணிக்கு  தொடங்கியது..

டிசம்பர்ல  ஜோரா  இருந்த  ஐஐடி வளாக  மரம் செடிகள்  மார்ச்சில்  ஆயாசமாய் காணப்பட்டன..  ஏழரைக்கே அதன்ன  சுள் கோபமோ சூரியனுக்கு?



அங்கங்கே  ஐஐடி  மரத்தடியில்  வானரங்கள்  எங்களை வேடிக்கைபார்த்தன. மான்கள் எங்களுக்குப்போட்டியாக  துள்ளி  ஓடின:)   சிவராத்திரி என்பதால் ஐஐடி வளாகக்கோயிலின் வாசலில் நல்ல  கூட்டம்...அங்கும் ஒரு குட்டி மான்  ஓடிமறைந்தது.பக்திமானாக இருக்குமோ?:)



Run for Women 2013 ( Exclusively for Women )

 மங்கயர் மேரத்தானில் 5கிமீ தொலைவினை 45 நிமிடத்தில்  கடந்து மெடலும் பாராட்டுமடலும் வாங்கினதை   இங்கேசொல்லிக்கொள்ள என்பது தவிர  நேற்றைக்கு  ஒரு போலீஸ் பெண்பிரமுகர்  அங்கே  மேடையில்  ‘நாட்டிலெயே சென்னைதான் பெண்களுக்கு பாதுகாப்பான நகரம் ” என்று  பெருமையாக சொல்லியதை  பகிர்ந்துகொள்ளவும்தான்!

ஆமா  சிலர்கிட்ட’எப்படி இருக்கு லைஃப்?’ எனக்  கேட்டால் ’ஏதோ   வாழ்க்கை ஓடுது’ என்கிறார்களே ..வாழ்க்கை உண்மையில் ஓடுகிறதா நடக்கிறதா  ?:)



சரி உருப்படியா  கொஞ்சம்  எழுதி முடிக்கறேன்:)



நடப்பதின்  பயன்களில் சில...

• மற்ற வகையான உடற்பயிற்சிகளுடன் ஒப்பிடும்போது நடைபயிற்சி மிகவும் எளிமையானதாக இருக்கிறது. இந்தப் பயிற்சியை எந்த இடத்திலும் மிகவும் எளிமையாக மேற்கொள்ள முடியும்.



• எளிமையான உடற்பயிற்சியாக இருந்தாலும் இதனால் கிடைக்கும் நன்மைகள் மிகவும் அதிகம். அன்றாடம் நடைப்பயிற்சி மேற்கொள்வது, உடலின் எடையைக் குறைக்க துணை புரிவதோடு தெளிவாகச் சிந்திக்கவும் உதவுகிறது. மேலும் இதயத் தசைகளை வலுவாக்கவும், ரத்த ஓட்டத்தை அதிகரிக்கவும் உதவுகிறது.



• நடைப்பயிற்சியில் ஏற்படும் முழுப்பயனைப் பெற வேண்டும் என்றால், தினமும் காலையிலோ அல்லது மாலையிலோ ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்தை ஒதுக்க வேண்டும். அன்றாடம் நடக்கும் தூரத்தைப் படிப்படியாக உடலின் ஆற்றலுக்கு ஏற்றவாறு அதிகரிக்க வேண்டும். நடைப் பயிற்சி மேற்கொள்ளும்போது நடக்கும் இதயத் துடிப்பின் அளவானது நிமிடத்துக்கு 100 க்கு மேல் இருக்க வேண்டும்.



• ஒரு மனிதன் ஆரோக்கியமாக இருக்க வேண்டும் என்றால் அன்றாடம் 10,000 காலடிகள் நடக்க வேண்டும் என இதய மருத்துவர்கள் சொல்கின்றனர். ஆனால் நாம் அதிகபட்சம் 3,000 காலடிகளுக்கு மேல் நடப்பதில்லை. பத்தடிகூட நடக்காமல் இருப்பதைவிட 3,000 காலடிகள் நடப்பது நல்லதுதானே. ?

மேலும் படிக்க... "நடையா இது நடையா?!"

காதலா என்றிது தெரியவில்லை!

காதலா என்றிது தெரியவில்லை மனம்

ஆதலால் என் வசமில்லை-உடல்

விறகாய் எரிவதைப்பார்த்தாயா-நறு

மணத்தை அதனில் சேர்ப்பாயா?

 

 

 

 

பாடாப்பாடல் அறிந்துகொண்டேன் - அது

உன் பேர்தான் எனவும் உனர்ந்துகொண்டேன்

இரவுப்பூவை மலர வைத்தாய்-பின்

உறக்கத்தில் சுகத்தை வரவழைத்தாய்-உன்

பார்வை என்ன மணல் வெளியோ-நினைவுப்

புதைந்து அழுந்தி மீள்கிறதே!

 

 

உன் வழிப்பாதையில் என் இதயம் -அது

மீட்டும் ராகம் இன்று உதயம்!

நெஞ்சிற்குள் ஏன் இந்நெருப்பு-அட

நீதானடா இதற்குப்பொறுப்பு!

மேலும் படிக்க... "காதலா என்றிது தெரியவில்லை!"

தமிழ்ச்சங்கம் தந்த பரிசு!

பெங்களூர் தமிழ்சங்கம் பெங்களூரில் அல்சூர்ப்பகுதியில் அழகான ஏரிக்கு எதிரே அமைந்துள்ளது.

ஒருமுறை தமிழ்நாட்டிலிருந்து வந்த பிரபல எழுத்தாளர் சொன்னார்’ எங்களுக்கு இப்படி ஒருகட்டிடம் அமையவில்லை’ என்று.ஆமாம் அப்படி ஒரு அழகான கட்டிடம். தமிழைப்போல உயர்ந்து நிற்கும் கட்டிடம்!

 

 

பெங்களூர் தமிழ்சங்கம், தமிழை வளர்ப்பதுடன் இதுவரை ஐம்பாதாயிரத்திற்கு மேற்பட்டோருக்கு கன்னடம் கற்று தந்திருக்கிறது! வள்ளுவர் சிலை பலகாலம் முடிக்கிடந்ததை விழா எடுத்து வெளிக்கொணர்ந்து இன்றும் வருடாவருடம் வள்ளுவர் நாளை விமரிசையாகக்கொண்டாடுகிறது. தமிழ்ச்சங்கத்தின் உள் அரங்கத்தின் பெயரே வள்ளுவர் அரங்கம்தான் எங்கும் தமிழ்ப்புலவனின் படங்கள் அவன் எழுதிய குறள்கள் அதற்கான மிக அழகிய படங்கள், நால்வகை நிலம் பற்றிய சித்திரங்கள் என்று கலைக்கூடமாக காட்சி அளிக்கிறது.சங்கத்தின் அரிய பணிகள் பலப்பல. ஏரிக்கரைகவியரங்கம் என்று மாதாமாதம் புதுக்கவிஞர்களை அறிமுகப்படுத்துகிறார்கள் சில சமயங்களில் அல்சூர் ஏரியில் படகில் வலம் வந்தபடியே கவிதைகள் பொழிவார்கள் கவிஞர்கள்!

வள்ளுவரைப்பல்லக்கில் வைத்து வருடாவருடம் வீதி உலா வருகிறார்கள் அந்த சமயம் பல அமைப்புகள் சங்கத்திற்கு உதவுகின்றன. பல திரைநடிகர்களின் ரசிகர்சங்கங்கள் அதில் பணிபுரியும் இளைஞர்கள் பலவிதங்களில் உதவுகிறார்கள்.நான் என்னவோ ரசிகர்மன்றங்கள் என்றாலே அவர்கள் நடிகர்களின் கட் அவுட்டுக்கு பாலாபிஷேகம் செய்கிறார்கள் என்று மட்டுமே நினைத்துக்கொண்டிருக்கிறோம் ஆனால் பல ரசிகர்மன்றங்கள் பலவிதமான நற்பணிகள் செய்கின்றன. அவர்கள் அனைவரையும் சிறப்பிக்க நேற்று அத்தனை பேரையும் வரவழைத்து பொன்னாடை போர்த்தி நற்சான்றுப்பத்திரமும் கேடயமும் அளித்தார்கள்.

தொடர்ந்து சங்கத்தின் இலக்கியபணியாக கதை கவிதை கட்டுரைப்போட்டியில் வென்றவர்களையும் சிறப்பித்தார்கள்..நாற்காலியில் அமரவைத்து பொன்னாடை போர்த்தி சான்றிதழ் கேடயம் கையில் அளித்து(அதை பத்திரமாய் எடுத்துப்போக கூடவே ஒரு ப்ளாஸ்டிக்கிலான பெரிய பையும் தந்து) இறுதியில் சிற்றுண்டியும் இட்டு அனுப்பினார்கள்!

 

சிறுகதையில்  இரண்டாமிடமும் கவிதை கட்டுரைகளில் முதல்பரிசும் என

மூன்று பரிசுகள்  எனக்குக்கிடைத்தன!

 

 

பெரிய பெரிய பத்திரிகைகள் சிறுகதை கவிதை கட்டுரைப்போட்டிகளை வருடாவருடம் நடத்துகின்றன அவற்றில் சிலவற்றில் சின்னச்சின்ன பரிசினை வென்ற அனுபவம் எனக்கு உண்டு. அமெரிக்கப்பத்திரிகையான தென்றல் சிறுகதைப்போட்டி நடத்தியபோது கதை கிடைத்தமைக்கும் பரிசீலனையில் இருப்பதையும் பிறகு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டதையும் கச்சிதமாக செய்தார்கள்..பரிசுபெற்றவர்களுக்கு பாராட்டுப்பத்திரம் தவிர சிறுபரிசுப்பொருட்கள் புத்தகங்கள் இவைகளை சன்மானத்தொகைக்கான காசோலையுடன் அனுப்பிவைத்தார்கள். கூடவே ஆசிரியர் கைப்பட எழுதிய பாராட்டுக்கடிதம்! தென்றல் பெயரில் மட்டுமல்ல அவர்களின் செயலிலும் தெரிந்தது!

விகடன் , அதன் பவழவிழாவினை(1997) காமராஜர் கலைஅரங்கில் மிகப்பிரமாதமாக நடத்தி அப்போது விகடனில் வைத்த போட்டியில் வென்றவர்களுக்கு அரங்கில்முதல் இரண்டு வரிசைகளில் உட்காரும் நாற்காலியில் பெயர் எழுதிவைத்து மேடைக்கு பணியாளருடன் கூட்டிச்சென்று இன்னாரின் இந்தபடைப்புக்கு இன்ன பரிசென்று(எனக்கு அப்போது படக்கதைப்போட்டியில்முதல்பரிசு 30ஆயிரம் ரூபாய்) கூறி சான்றோர் பெருமக்களைவிட்டு மாலை அணிவித்து மற்ற மரியாதைகளை செய்தார்கள்..

இலக்கியபீடம் என்றொரு பத்திரிகை அதற்கு திருவிக்கிரமன் ஆசிரியர் எண்பதுகளை எப்போதோ கடந்துவிட்டவர் அவரும் போட்டிக்கான பரிசளிப்புகளை விழா நடத்தி படைப்பாளிகளை கௌரவிக்கிறார் இன்னமும்,இதைப்பல சிரமங்களிடையே செய்துவருகிறார். ஆனால் பெரும்பாலான பிரபல பத்திரிகைகள் பரிசு கிடைத்த விவரத்தைக்கூட சில நேரம் தெரிவிக்கத்தவறிவிடுவார்கள் நாமாக புத்தகம் வாங்கிப்பார்த்தால்தான் தெரியவரும்:) இடம் ஏற்பாடு செய்து அனைவரையும் அழைத்து பரிசளிப்பு விழா நடத்த தயங்குகின்றார்கள் ஏனென்றால் இதில் பொறுப்பு மிக அதிகம் செலவும் கூட! நான் ஒரு பத்திரிகையில் சிறுகதைக்குப்பரிசுவாங்கினபோது,”ஆசிரியரே நீங்கள் எனக்கு சன்மானத்தொகை அனுப்பாவிட்டால் பரவாயில்லை நான் பங்கேற்று வென்றதற்கு சான்றிதழாவது அனுப்புங்கள்’ என்று நச்சரித்து வாங்கிக்கொண்டேன்!

படைப்பாளிக்கு பணம் இரண்டாமிடம்தான். பாராட்டுப்பத்திரம்தான் ஒரு படைப்பாளி எதிர்பார்ப்பது.

அந்தவகையில் பெங்களூர் தமிழ்ச்சங்கம் நேற்று நடத்திய விழா உன்னதமானது!(ஆனால் சற்று அவசரமாய் ஏற்பாடு செய்துவிட்டார்கள் முன்கூட்டி சொல்லி இருந்தால் அத்தனை பெங்களூர் நட்புகளையும் அழைத்திருக்கலாம்!)

இணைப்பு..சில படங்கள்.

தேர்வான கதையை  முதலில் இங்கு விரைவில் அளிக்கிறேன்!

 

--

 

  

மேலும் படிக்க... "தமிழ்ச்சங்கம் தந்த பரிசு!"

காணும் பொங்கல்! (மீள்பதிவு)

 

காணும் பொங்கல் என்ப்படும் பொங்கலின் மறுநாள் வரும் இந்தப்பண்டிகை கணுப்பண்டிகை என்றும் சொல்லப்படுகிறது.

இது பெண்களுக்கு முக்கியமான பண்டிகை ஆகும்

பொங்கல் பானை வைக்கும்போது அதில் புது மஞ்சள்கொத்தினை கட்டுவார்கள் இல்லையா அதனை எடுத்து முதிய தீர்க்க சுமங்கலிகள் ஐவர் கையில் கொடுத்து ஆசி பெற்று அதனை கல்லில் இழைத்து பாதத்தில் முகத்தில் பூசிக்கொள்வார்கள்.(இப்பவும் இன்னிக்கு ஒருநாள் கண்டிப்பா மஞ்சள் பூசிக்கறோம் உண்மை!!:):)

கணுப்பிடி இந்தநாளின் சிறப்பு.அதென்ன கணுப்பிடி?

ஆமாம் அது ஒருவகை நோன்பு.உடன்பிறந்த சகோதரர்களுக்காய் பெண்கள் செய்யும் நோன்பு.
உடன்பிறந்த சகோதரர்கள் நலமும் வளமுமாய் வாழ சகோதரிகள் பிரார்த்திப்பது.

கார்த்திகை எண்ணையும் கணுப்பிடியும் உடன்பிறந்தானுக்கு என்பது பழமொழி.

அதாவது கார்த்திகைமாதம் எண்ணைதேய்த்துக்குளித்து விளக்குவைப்பதும், பொங்கலில் பொங்கிய பால் சாதத்தை உடன்பிறந்தவர்களின் நலத்திற்காக காணும்பொங்கல்தினம் காக்கா குருவிகளுக்கு அன்னமிடுவதும் இந்தப்பழமொழியின் விளக்கம்.

இரண்டுமஞ்சள் இலைகளை அல்லது வாழை இலைகளை கிழக்குமுகமாய் ஆற்றங்கரையிலோ அல்லது வீட்டு மொட்டைமாடியிலோ கோலமிட்டு அதன்மீது வைக்கவேண்டும்.

முதல்நாள் பொங்கிய சாதத்தில் மஞ்சள்பொடிதூவி மஞ்சள்சாதம் கொஞ்சம், குங்குமம் கலந்த சிவப்பு சாதம் கொஞ்சம், வெள்ளையாய் பால்சாதம் கொஞ்சம், வெல்லம் சேர்த்த சக்கரைப்பொங்கல் கொஞ்சம் லேசாய் தயிர் சேர்த்த தயிர்சாதம் என 5வகை அன்னங்களை தயாரிக்கவேண்டும்,ஒவ்வொன்றிலும் 5அல்லது 7பிடி எடுத்து இலைமீது வரிசையாய் வைக்கும்போது,"காக்காப்பிடி வச்சேன் கணூப்பிடி வச்சேன் ... காக்கைக்கு எல்லாம் கல்யாணம்..கண்டவர்க்கெல்லாம் சந்தோஷம்....கூடப்பிறந்த சகோதர்கள் எந்நாளும் குறைவில்லாமல் சந்தோஷமாய்வாழணும்" என்று சொல்லிக்கொண்டே வைக்கவேண்டும்.
தீபம் ஏற்றிவிட்டு ஆரத்தி கரைத்து ஆற்றில் விடவேண்டும்.. வீட்டிலென்றால் வாசலில் கொட்டவேண்டும்.

உடன்பிறந்தவர்கள் உள்ளூரில் இருந்தால் அழைத்து கலந்த சாதம் பாயசம் செய்து விருந்து போடணும்.அவர்கள் தரும் அன்பளிப்பை பெற்றுக்கொள்ள வேண்டும். சகோதரிகளையும் உடன்பிறந்தவர்கள் மாலை அழைத்து விருந்து வைப்பார்கள். அனைவரும் அன்று குடும்பத்தில் ஒன்றுகூடி காணப்படுவதால் இது காணும் பொங்கல் ஆகி இருக்கலாம்!

என் உடன் பிறந்த மூன்றுபேரோடு உடன்பிறக்காத அன்புசகோதர்கள் பலருக்கும் இன்று
வேண்டிக்கொண்டுவிட்டேன், நலம் வாழ!

 

வாழ்வே ஒரு வழிபாடுதான் ! ஒவ்வொரு நாளும் வாழ்வது நம் கையில் இல்லை பாரதி,’பொழுது புலர்ந்தது யாம் செய்த தவத்தால்’ என்கிறான்.ஒவ்வொரு நொடியையும் அனுபவித்து வாழ்வதே வாழ்க்கை…அதனால் தான் ஆங்கிலத்தில் past present future எனப்பிரிக்கிறார்கள்…நிகழ்காலமானது ப்ரஸண்ட் எனப்படுவது அது நமக்கு பரிசுதான். நமக்குக்கிடைக்கும் பரிசை நாம் போற்றி மகிழ்வது இயல்புதானே! வாழ்வை நேசிக்கவேண்டும் வாழ்வைக்கொண்டாட வேண்டும்…எப்படிக்கொண்டாடுவது என்றால் பண்டிகைகளால்தான் வாழ்வை மகிழ்ச்சியுடன் கொண்டாட .......

மீதப்பகுதியை வாசிக்க  ஆர்வம் உள்ளவர்கள் இங்கே செல்லவும்...

 

http://www.vallamai.com/special/pongal/1796

மேலும் படிக்க... "காணும் பொங்கல்! (மீள்பதிவு)"

Primal rhythm of life

when my friend got a call from the hospital that her grandpa was dying she rushed to be at his side to hold his hand to make it easy for him, to cross over to the 'otherside' ..Later while removing his things from the room she found a faded red colour paper in the shape of a heart with lines written across.

she could instantly recognise that it was a valenntineletter from her grandmother, written decades back as a young bride. Through tear-filled eyes, she read the lines;

' you made me laugh when my heart was crying, you took me dancing when i couldnt take a step, you held my hand and my whole being loved you forever..I belonged to you and I have experienced all'

Reading those lines from that poignant and sacred valentine letter again, she understood why her grandpa's face was always serene. He was truly loved.

Scientific studies have revealed that,'love is beyond cavil or question, the most important experience in the life of a human being'.But the quality of love is very important. Fleeting, counterfeit and selfishlove 'binds and blinds'. True love always plenty of room for respect, privasy and independence.It allows one to breathe and grow. It is the primal rhythm of the universe.

we are all born with love in our heart but we need someone to 'awaken it'. once awakened , love makes us the nurturers of love and the keepers of love in countles large and small ways of life.

It is not easy to love and to sustain that love. Lovers truly in love will have to live in rough times must make through mine-fields of evil, jealousy and deception, must brush through the wastelands of pain and poverty and the burning deserts of disappointment.But with the voice of sincere love speaking and guiding their hearts, with the power of the promise to remain as one forever ,they succeed!

The more you give, the more you keep.

Isn't love truly wonderful?

(என்  கல்லூரி நாளில் எழுதியது:)))

மேலும் படிக்க... "Primal rhythm of life"

வேலை வேண்டுமா இங்கே பாருங்கள்!

Infomatics, Inc (www.infomatinc.com) is hiring IT Recruiters

We are headquartered in Michigan, USA and have an offshore office in Adyar, Chennai. We are an Inc500/5000 company (one of the fastest growing privately owned companies in the US), and work with a number of direct clients and Tier-1 vendors.

We are looking to hire members to our US IT Recruitment team, please read the job description mentioned below. Should you be interested in applying for this position, please revert with an updated resume and contact information to radha@infomatinc.com.

Job description:

1. 1 to 8 years of previous US IT Recruitment experience, with willingness to work in night-shifts from the office in Adyar
2. Any graduate with good communication skills
3. Should have good understanding of technical skills, and US tax terms: W2, 1099, C2C etc
4. Well-versed in telephonic screening of US candidates
5. Should be able to get qualified resumes within the committed turn-around time
6. Working knowledge of Recruitment software such as Bullhorn, Maxhire, Hirecraft preferred
7. For candidates with 3+ years of experience, prefer individuals who have exposure to leading small sized teams

( எனது  உறவினருக்கு உதவ வேண்டி இங்கே இதனை அளித்துள்ளேன்.)

மேலும் படிக்க... "வேலை வேண்டுமா இங்கே பாருங்கள்!"

இதுவும் ஒரு கணக்கு!

நாள்தோறும் கிழக்கே உதித்து

மேற்கே மறைகின்ற

பகலவன் என்று ஒரு கணக்கு!

திங்கள் தோறும் தேய்வது என்றும்

வளர்வது என்றும்

வான்மதி என்று ஒரு கணக்கு!

எண்ணிலா நட்சத்திரங்கள் கோள்கள்

எல்லாமே கணக்குத்தான்!

எதற்காக இவை

என்றெண்ணிப்பார்த்ததில்

இத்தனையும்

இறைவன் போட்ட கணக்கு

என்பது புரியலாகும்!

சீனிவாச ராமானுஜன்

என்றொரு கணிதமேதை

நானிலத்தில் இனியதமிழ்நாட்டில்

பிறந்ததுமோர்

கணக்கே என்பேன்!

பதினொன்றாம் வயதுக்குள்

ராமானுஜன்

பதித்தார் கணக்கிலேதன்

மேதைமையை!

புதிதுபுதிதாய்

இலக்கணங்கள் பலவற்றை

கணிதமேதை ஆக்கிவைத்தார்!

முன்னொரோர் ராமானுஜன் உதித்து

வைணவத்தை வளர்த்தார்

பின்னர் வந்த ராமானுஜன்

கணிதத்தை வளர்த்தார்!

மேதைகள் நெடுநாட்கள்

வாழ்வதில்லை

இப்படியும் ஓர்

கணக்குண்டோ

இ்றைவனுக்கு?

கணக்கிலடங்காப்புகழ் குவித்த

கணிதமேதை ராமானுஜனை

தாரணியும் தவிப்போடு

இழந்ததன்றோ?

உடல்நிலைகுன்றிய நிலையி்ல்

உற்ற நண்பர் ஹார்டி பார்க்கவந்தவர்

குரல் உடைந்து

‘நான் வந்த காரின் எண் 1729ன்

துரதிர்ஷ்டம் போலும்’

என வருந்தி நிலைகுலைந்தார்

ராமானுஜரோ

அந்த அ ந்திம திசையிலும்

’நண்பரே வருந்தல் வேண்டா

1729 அற்புதமான எண்ணே ஆகும்!

1729 அற்புதமான எண்ணே ஆகும்!

1x1x1+12x12x12=1729

9x9x9+10x10x10=1729

என்றார் சிரித்தவாறே!

அதுகேட்டு

ஹார்டியும்

வியந்தேபோனார்!

மேதைபோட்ட கணக்கு

பிசகாதன்றோ?

மேன்படுவோம் அவர்தம்

கணக்கை வாழ்வில் கொண்டு!

(இன்று கணிதமேதையின் பிறந்தநாள்! கூகுளை யாரும்கவனித்தீர்களோ ?:)

மேலும் படிக்க... "இதுவும் ஒரு கணக்கு!"

ஓடினேன் ! ஓடினேன்!

   chennai IIT  யில் நுழையவேண்டும் என்ற கனவு டிசம்பர் இரண்டாம் தேதி
மெய்ப்பட்டது! அறிவுஜீவுகள் படித்த, படிக்கும், படிக்கப்போகிற இடத்தில்
எப்படியாவது நுழைய வேண்டும் என பலநாளாய் சதித்திட்டம் தீட்டி இருந்தேன்.:)

அதற்கான வேளை வந்தது!

ஆமாம் விப்ரோ கம்பெனி ஏற்பாடு செய்திருந்த மாரத்தானில் கலந்துகொண்ட
நாலாயிரம் பேரில் நானும் ஒருத்தி! என் பெரிய மகள் 42கிமீக்கு சவால்விட்டாள்!

வெற்றிகரமாக அதை ஐந்துமணிநேரத்தில் முடித்தும்விட்டாள் பெண்களில்
ஐந்தாவதாய் வந்தாள்.மூன்றாவதாக வந்திருந்தால் பத்தாயிரம் பணம் அள்ளி
இருக்கலாம்!!

 நானும் என் கணவரும் பேராசைப்படவே இல்லை! 10கிமீக்குப்பேர்
கொடுத்து ரிஜிஸ்டர் செய்திருந்தோம்.

டிசம்பர் ஒண்ணாம்தேதியே போய் டீஷர்ட், ட்ராக்கிங் சிப்(Chip time is another
way of saying "net time," or the actual amount of time it takes a runner to
go from the starting line of a race to the finish line. Many races feature
a timing technology in which all participants run with a computer chip
attached to their running shoe. When you register for a race, you receive
your borrowed chip, programmed with your information, at the same time you
get your race bib. The chip usually attaches to your shoelaces) எனக்கான்
மாரத்தான் எண் பெயர் அடங்கிய பாட்ஜ் இன்னபிற அடங்கிய ரன்னிங் கிட் ஒண்ணுகொடுத்ததை வாங்கிவந்தாயிற்று.



அந்த டீஷர்ட்டைப்போட்டுக்கொள்ள நான் ஒரு இரவில் இருபதுகிலோ இளைக்க வேண்டிஇருந்ததால் அது சாத்தியப்படாததால் ட்ராக் பாண்ட், சூடிதார் டாப்சில்பேட்ஜைக்குத்திக்கொண்டுவிட்டேன்!


காலை சீக்கிரமே எழுந்து மொட்டைமாடிக்குபோய் மாரதான் ஒத்திகை பார்த்தபோதுபின்னாடியே ஒருகுரல் கேட்டது” ஜாக்கிரதை ரொம்ப இப்பவே நடந்துகிடந்துஅசந்துபோய்விட்டால் அங்கே போய் உன்னால் நடக்கமுடியாது”

முன் ஜாக்கிரதைமுத்தண்ணாவான என் பதியின் குரல்தான் அது என்பதை சொல்லவும்வேண்டுமோ?:)


“ஏதும் லைட்டா நாலு இட்லி ஒரு கப் பொங்கல் சின்னதா லோட்டால ஹார்லிக்ஸ்குடிச்சிட்டுப்போறீங்களா?” என்று சென்னை உறவினர்வீட்டு தாய்க்குலம் பரிவுடன்கேட்க, வெண்பொங்கலில் நெய்யில் மிளகும் முந்திரியும் வறுபடும் வாசனை நாசியை
வருட சபலமடைந்த நாக்கை ‘அடங்கு’ என அடக்கிவிட்டு வெறும் ஸ்ட்ராங்கஃபில்டர்காபியுடன் புறப்பட்டேன்.

சென்னையில் இப்படி ஒரு க்ளைமேட்டா? சுவிஸ் கெட்டதுபோங்க அப்படி ஒருமிதமான அழகான weather! ஐஐடி காம்பஸ் பற்றிக்கேட்கவே வேண்டாம்.
இயற்கைகாடு இது! ஆலமரம் மட்டும் நூற்றுக்கணக்கில் இருக்கும்போலிருக்கிறது.





ஸ்டார்ட் மூஜிக்லாம் போட்டு சின்னப்பசங்கபொண்ணுங்க ஆடறதை பெருமூச்சுடன்பார்த்தபடி அப்போதும் மனம் தளராமல் ஒரு சில நிமிஷங்கள் பயிற்சியோடுசின்னதாய் ஆடி(சிலர்  சிரிப்பது கேக்குது:))) விட்டேன்:)

10கிமீ மக்களில் யார் 30நிமிஷத்துல இலக்கை அடையப்போறீங்கன்னு மைக்கில்குரல்வந்ததும் ஓசைப்படாமல் பின் வரிசைக்குப்போய்ட்டேன்

celebrities இருக்காங்க கூட்டத்துல அவங்களை எல்லாம் தொல்லை செய்யாம
போகணும் ப்ளீஸ் என்றார்கள் ஆங்கிலத்தில்

"தெரிஞ்சுதா டோண்ட் டிஸ்டர்ப் மீ 'என்றேன் அருகிலிருந்த சென்னைத்தோழி
அகிலா சட்டென சிரித்துவிட்டாள்:)



நெக்ஸ்ட் 45 நிமிஷங்களில் யாரார்?


அதுக்கும் ஒரு 500பேரு போனாங்க...

ஒனவர்ல யாரு?

அதுக்கு பலபேர் முந்திக்கொள்ளவும் நானும் அந்த ஜோதியில்
ஐக்கியமானேன்..


.”முடியல்லேன்னா பரவால்லபின்னாடி வாங்க ஆண்ட்டி” என்றாள் என்
மகளின் சிநேகிதி.


“நான் முன்னாலே போறேன் நீ பின்னால வாரியா\?’ என்று பாடாத
குறையாக பதி என்னவோ உப்புசத்யாக்கிரக காந்திபோல தடதடவென நடக்க ஆரம்பித்தார்.

எங்களைக்கடந்து முன்னே சென்ற காரின் பின்பக்கம் மூட்டைமுடிச்சுவைக்கிறஇடத்தில் முழு உடம்பையும் பொருத்தி அம்ர்ந்திருந்த ஒருவர்,எங்களை சுட்டுக்கொண்டே வந்தார் வீடியோ காமிராலதான்!


திடீரென காரினின்றும் ஒருவர் இறங்கி, செந்தமிழில் மாரத்தான் பற்றி
சிலாகித்துப்பேசிக்கொண்டே போனார்.புதிய தலைமுறை டிவியாம்! லைவ் ஓடிட்டுஇருக்குன்னாரு ..


யாராவது ஷைலஜாவைப்பார்த்தேன்னு உடனே குறுந்தகவலில் மனதை
குதூகலப்படுத்துவாங்கன்னு பார்த்தா எல்லாரும் பொன்னான விடுமுறைநாள் எனதூங்கிட்டாங்கபோலும்! சல்தா ஹை!


ஜாக்கிங் பண்ணின காலம் மீண்டுவருமோ என முயற்சி செய்தேன் ஜோக்கிங் ஆகும்போலஇருக்கவே கைவிட்டுவிட்டு வழக்கம்போல விரைவான நடைபோட்டேன்! கால்நடந்தாலும்
மனம் கற்பனைக்குதிரையில் எங்கங்கோ ஓடினது!
congratulations!
"shylaja(Mythili) runs IIT!
headlines!

பராசக்தி வசனம் நினைவுக்கு வந்தது ஓடினாள் ஓடினாள்.....:)

இது பாரா சக்தி - ஊரின் எல்லைக்கே ஓடினாள் என்று தமிழ்நாளிதழ்களில் செய்திவருமோ?!


”only two things run in IIT - deer and monkeys ” என்று எழுபதுவயது
பெரியவர் சொல்லிக்கொண்டே ஓடினார்.

- மான்கள் அந்தப்பக்கம் ஓட இந்தப்பக்கம் நாங்கள் ஓட, கணவரை செல்லில் அழைத்து,

‘அந்தமானை எனக்காகப் பிடித்துத்தரமுடியுமா?’என்று ஓட்டினேன்

.”ஒழுங்கா
10கிமீ ஓடியோ நடந்தோ வந்து மெடலைவாங்கப்பார் எனக்கு இன்னும் நாலேகிமீதான்ஹஹ்ஹா” என்று வீரப்பா சிரிப்புசிரித்து வெறுப்பேற்றினார்.

‘ஆமைமுதல்ல மெதுவாதான் நடக்கும்டா..ஆனா எப்பவும் முயல் ஜெயிக்கறதில்லைதெரியுமா?’ என்று ஒரு இளைஞன் நண்பனிடம் சொல்லிக்கொண்டுவந்தான்.

  யாரை ஆமைஎன்றான் என்று எனக்குப்புரியவில்லை ஆனால் அதனால் ஒருவேகம் காலுக்கு அதிகம்வர டக்டக் என நடையை துரிதப்படுத்தினேன். ஒருவாரமாய் வாட்டும்இருமலைத்தணிக்க கையோடு பங்கஜ் கஸ்தூரி சாஷே பாகெட் கொண்டுபோனதை எடுத்து
பல்லால் கஷ்டப்பட்டுபிரிச்சி அந்ததூளை வாயில்போட்டுக்கொண்டு நடப்பதை அருகில்ஒருபெண் திடுக்கிட்டுப்பார்த்தாள். ஏதோ போதைப்பொருள்பொட்டலம் எனநினைத்துவிட்டாளோ என்னவோ?:)
இருமல் மருந்து பாக்கெட் என சத்தியமா செய்யமுடியும் சொல்லுங்க?:)

21கிமீட்டர் வாக்காளப்பெருமக்கள் சிலர்எங்களைக்கடந்து
முன்னேறிக்கொண்டிருந்ததை அவர்கள் அணிந்திருந்த நம்பர் பாட்ஜ்
உறுதிப்படித்தியது.ஆஹா நமக்கு முன்னாடி ஓட ஆரம்பித்து இலக்கை அடையநமக்குமுன்னால் வருகிறார்களே என வியப்பாக பெருமையாக இருந்தது.

“ நோடப்பா ஈவத்தே நானும் ஊருக்கு ஹோக்பேக்கு..மாரதான்கோசர சென்னை பந்த்தினி
அஷ்டே’

 என்ற கஸ்தூரிக்கன்னடம் இடையில் கேட்க முகம் மலர்ந்தது.
 என்னஇருந்தாலும் பெண்களுக்கு புகுந்த இடத்துப்பெருமை இருக்கத்தானே வேண்டும்?:)

நிறைய வெளிநாட்டவரக்ளும் பங்கேற்றிருந்தனர். ஆனாலும் உகாண்டாபிரஜைகளுக்கு,கங்காரு கால்கள்தான் சும்மா தாவிதாவிப்போகிறார்கள்! பெங்களூர் மாரத்தானில்
வேடிக்கைபார்க்கப்போனப்போவே இதை கவனித்தேன் .amazing really!

குரங்குகள் சில குறுக்கே போனது. ஒண்ணுகூட பெஸ்ட் ஆஃப் லக் சொல்லக்காணோம்!

அங்கங்கே எங்களுக்காக குடிக்க நீர் பிஸ்கட் வாழைப்பழங்கள் என இருந்தன..
நைசாய் நடுவே நாலுவாழைப்ப்ழம் இரண்டுகிலோம்மீட்டருக்கு ஒண்ணு என்றகணக்கில்எடுத்துக்கொண்டேன்.


பத்தாவது கிலோமீட்டரை ஒண்ணேமுக்கால் மணி நேரத்தில் கடந்து மெடலையும்வாங்கிட்டேன்!

கனவா நனவா தெரியவில்லை என எனக்கே பின்னாடி டவுட் வரும்னுதான் கையோட போட்டோஎடுத்துட்டேன்! மைதிலி என்னும் ஷைலஜா  இங்கே  நானே!

இனி அடுத்து 21 கிமீதான் என்ன சொல்றீங்க?:)


மேலதிக விவரங்களுக்கு>>>>


http://www.thehindu.com/sport/athletics/ismail-wins-chennai-marathon/article4157107.ece

மேலும் படிக்க... "ஓடினேன் ! ஓடினேன்!"