ஆளவந்தார், ஆளவந்தார்!

ஆளவந்தார்!  1.

இவருடைய திருநட்சத்திரம் இன்று.

நாலாயிர திவ்யபிரபந்தம் எனும் தமிழ் வேதத்தை மீட்ட நாதமுனிகளின் பேரர்  தான்,  அறிவின் வலிமை மிக்க அந்த சிறுவன்.

யமுனைத்துறைவர்  என்பது  அந்த சிறுவனுக்குப்பெயர். 

மகாபாஷ்யபட்டரிடம் கல்வி பயின்ற காலத்தில்  தன் குருவை  கப்பம் கட்ட வைத்த   பாண்டிய அரசபையின் புலவர்  ஆக்கியாழ்வானிடம்  தானே  வாதாட  தீர்மானித்தான்

.

 ஆக்கியாழ்வான் அனுப்பிய தூதுவனிடம் யமுனைத்துறைவன் சொன்னான்.

” ஒரு பெரும் கல்வியாளருக்கு சமமாக நானும் வாதாடப்போகிறேன் ஆகவே நான் அரசவைக்கு வருவதற்கு பல்லக்கு அனுப்புங்கள்” என்றதும் அரசனும் அதை நிறைவேற்ற  சித்தமானான்.

மகாபாஷ்யப்பட்டர் பதறிப்போனார்,”குழந்தாய்! உனக்கு  யாரிடம் வாதாடப்போகிறோம் என்று நிஜமாகவே தெரிந்திருக்கிறதா?உன்னிடம் பாடசாலைப்பொறுப்பை விட்டு சற்று நேரம் நான் வெளியே சென்றபோது கப்பம் கேட்டுவந்த அரசுப்பணியாளிடம் நீ  விவரம் தெரிந்து  வாக்களித்துவிட்டாய்! ஆக்கியாழ்வான் தன் தர்க்கவாதத்திறமையால் பல கல்வியாளர்களை ஒளிமழுங்கச்செய்து அவர்களீடம் கப்பம் வசூல் செய்பவர்  கையில் பணம் இல்லாததால் மூன்றுவருடக் கப்பத்தொகை நின்றுவிட்டது நானும் வழிதெரியாமல்  தவிக்கிறேன். “

“குருப்பெருமானே  கவலைவேண்டாம்   குள்ளநரியை பயமுறுத்த சிங்கம் செல்லவேண்டுமா என்ன? வந்தவன் உங்களை அவமானப்படுத்துவதுபோலப்பேசினான் ,என்னால் அதைப்பொறுக்கமுடியவில்லை.. ஆக்கியாழ்வானுக்கு தைரியமும் உறுதியும் இருந்தால்  தங்கள் மாணவரான என்னிடம் வாதாடிப்பார்க்கசொல்’என்று சொல்லி அனுப்பினேன். அரசனும்  பல்லக்கு அனுப்புவிட்டான்  ஆசிர்வாதம் செய்யுங்கள் குருவே நான் சென்று வருகிறேன்”

ஒரு  பெரும்புலவர்போலவே கம்பீரமாக பல்லக்கில் அமர்ந்தான் யமுனைத்துறைவன் பல்லக்கில் அவன் பவனி செல்வதை சாலையில் அனைவரும் பார்த்தனர் அரசவையும் வியப்போடு காத்திருந்தது வரப்போகும் சிறுவனைக்காண்பதற்கு. ஆக்கியாழ்வான் மட்டும் ஆணவம் குன்றாது அமர்ந்திருந்தான்.

சிறுவனைப்பார்த்ததுமே  அரசியாருக்கு  மனதில் உற்சாகம் பெருகியது அந்த  ஒளி பொருந்திய கண்கள் அதன் விளைவால் பிரகாசமான முகம் அமைதியான புன்னகை அதிராத நடை என்று  யமுனைத்துறைவன் அரசவையில் நுழைந்ததும் அரசியார் சொன்னாள்”இந்தச்சிறுபிள்ளை ஆக்கியாழ்வானின் கர்வக்கோட்டையை உடைத்துவிடுவான்:”

“என்ன அரசியாரே  சிறுவனைப்பார்த்ததும் தீர்மானித்தேவிட்டாயா? நம் அரசவைப்புலவர் ஆக்கியாழ்வானை யாராலும் வீழ்த்த முடியாது என்ன பந்தயம் கட்டுகிறாய்?’ அரசன் சீறினான்.

“நான் தோற்றால் உங்கள் அடிமைக்கு அடிமையாகிறேன் “

“சரி நான் தோற்றால் என் அரசில் பாதியைத்தருகிறேன்”

அரச தம்பதிகள் இப்படிப்பிணங்கிக் கொண்டிருக்க, ஆக்கியாழ்வான்  கிண்டலாக,:இந்தச்சிறுவனா என்னை ஆளவந்திருக்கிறான்?” எனக்கேட்க அரசியார்,” ஆம் அவன்  உம்மை வென்று ஆள்வதற்குவந்தவன்  தான்” என்றாள்  உறுதியான குரலில்,.

தர்க்கவாதம் தொடங்கியது..

ஆக்கியாழ்வான் இலக்கணத்திலும் அமரகோசம் போன்ற நூல்களிலும்  எளீயகேள்விகளைக்கேட்டான், அவற்றிர்க்கு  உடனடி பதில் வரவும் பிறகு கடுமையான பல கேள்விகளைக்கேட்டான். பதில் அளித்து முடித்த யமுனைத்துறைவன்,”நான் சிறுவன் என்பதால் என்னை இளக்காரம் செய்கிறீர் போலும். ஜனகரின் அவையில்  அஷ்டவக்கிரர் என்று ஒரு மகரிஷி பந்தியைத்தோல்வியுறச்செய்தாரே  அப்போது அவர் முதியவரா  அல்லது சிறுவரா?  ஒரு மனிதனின் உருவத்தைக்கண்டு அவன் கல்வியை நீர் அளவிடுகிறீர்! அப்படியானால் உம்மைவிடப்பெரிய பொலிக்காளையைத்தான் பெரும் புலவர் என்று சொல்லவேண்டும்!” என்றான்.

 ஆக்கியாழ்வானுக்கு  இந்த அவமதிப்பான பேச்சைக்கேட்டதும் கொதிப்பு உண்டானாலும் சமாளித்தபடி,”சரி சரி  நீ என் கேள்விகளுக்கு சரியாகத்தான்  பதில் சொன்னாய் இப்போது நீ என்னிடம் கேட்க ஆரம்பிக்கலாம் விடை அளிக்கிறேன்” என்றான்  வெறுப்பான குரலில்.

“அதிகம் கேள்விகள் இல்லை  வெறும் மூன்றே வாக்கியங்கள் அதை உங்கள் முன் வைப்பேன் அதை மறுத்து நீங்கள் பேசவேண்டும்”

“சர்  உடனே சொல்”

“நல்லது முதல் வாக்கியம்… உங்கள் தாய் மலடி.

இல்லை என்று இதை முடிந்தால் மறுத்துப்பேசுங்கள்”

“சிறுவா உன் புத்தியைக்காட்டிவிட்டாயே என் தாய் மலடி எனில் நான் எப்படிப்பிறந்திருப்பேன் முட்டாளே?”

“பொறுமை பொறுமை.. இரண்டாவது வாக்கியம். ’பாண்டிய அரசன்மிகவும் நீதிமான்  ’இதையும் மறுத்துக்கூறுங்கள்”

“என்ன என்ன !  அரசனை நீதிமான் என்பதை மறுப்பதா  ?எதிரில் அரசன் அமர்ந்திருக்கிறான் அவனை நீதிமான அல்ல என்று சொல்வதா?  இந்தப்பையன் என்னை அழிக்கவந்திருக்கிறானோ?’ ஆக்கியாழ்வானின் மனம் ஓலமிட்டது.

மூன்றாவது வாக்கியம் என்னவாக இருக்குமோ என அரச சபையே ஆர்வமாகக் காத்திருந்தது.யமுனைத்துறைவன் புன்னகை  மறையாமல்  சொல்ல ஆரம்பித்தான்,

“கடைசி வாக்கியம்.. அரசியார்  பதிவிரதை..இதையும் மறுத்துப்பேசவேண்டும்”?”

ஆ! இதென்ன சோதனை!

ஆக்கியாழ்வான் கொதித்து எழுந்தான்.

 ”அற்பப்பயலே என் வாயை மூடவைக்கவேண்டுமென்று நீ என்னவேண்டுமானாலும் கேட்பாயா? அரசன் நீதிமான அல்ல என்றும் அரசி பதிவிரதை இல்லை என்றும் அரசனிடம் பரிவுள்ள  யாராவது சொல்வார்களா? இந்தவாக்கியங்களை நீயே மறுத்துப்பேசு பார்க்கலாம்  இல்லையானால் இந்த அரசவையில்  உயிரை இழப்பாய்! அரசனையும் அரசியையும் அவர்கள் இருப்பிடத்திற்கே வந்து பழிக்கிறாயா உனக்கு எத்தனைத்திமிர்?”

அரசவை சலசலத்தது அரசியார் மட்டும்  சிறுவனின் தேஜசான  முகத்தைப்பார்த்தபடி அவன் பதில்களுக்காக ஆர்வமாய் காத்திருந்தாள்,

“நானே சொல்கிறேன் அனைவரும் கேளுங்கள்”  யமுனைத்துறைவன் ஆரம்பித்தான்,.

“என் முதல் வாக்கியத்துக்கு இது மறுப்பு..நமது சாஸ்திரங்களில் ஒருமகவைப்பெற்ரவள் மலடி ஆகிறாள். ஒருமரம் தோப்பல்ல. ஒருபிள்ளையும் பிள்லையல்ல என்பது உலக வழக்கு.  உங்கள் தாய்  ஒரே ஒருமகனைப்பெற்றிருப்பதால் அப்படிச்சொன்னேன்… அடுத்து இரண்டாவது வாக்கியத்திற்கான மறுப்பு..  இது கலியுகம்  இங்கு தர்மம் ஒருகாலிலும் அதர்மம் மூன்றுகால்களிலும் நிற்கிறது.நமது புனித நூல்களில்,”ஒரு அரசன் தன் குடிமக்களை நன்கு காக்கும்போது, அவர்களின் புண்ணியத்தில் ஆறில் ஒருபங்கும், நன்கு காக்காத போது பாவத்தில்  ஆறிலொரு பங்கும் ஏற்க நேரிடுகிறது. ஆகவே சாஸ்திரங்கள்படி பார்க்கும்பொழுதில் ஓர் அரசன் அநீதிமான் ஆகவும் ஆக நேர்கிறது.

அடுத்து  மூன்றாம் வாக்கியத்திற்கான மறுப்பு.. அரசன் தனது செங்கோல் வலிமையில் அக்கினி வாயு சூரியன் யமன் சந்திரன் குபேரன் வருணன் இந்திரன் ஆகிய தேவர்களின் அம்சம் கொண்டு விளங்குகிறான். ஆகவே அரசி என்பவள் அரசன் என்ற தனிமனிதனுக்கு மட்டும் வாழ்க்கைப்படவில்லை இந்த அஷ்டதிக் பாலகர்களுக்கும் அவள் மனைவி ஆகிறாள்.இத்தனை தேவர்களுடன் தொடர்பு கொண்டவளை பதிவிரதை என்று சொல்லமுடியுமா?”

யமுனைத்துறைவனின் இந்த மறுமொழிகளைக்கேட்டு அவை ஆனந்தத்தில் ஆரவாரமானது. ஆக்கியாழ்வானும் வியந்துபோனான்.

அரசனும் அரசியும் மகிழ்ந்து எழுந்து,” ஆளவந்தாரே ஆளவந்தாரே” என்ற அவையினரின் கோஷத்தோடு தாங்களும் கலந்துகொண்டனர்.

“இந்த இளம் சூரியன் முன்பு  ஒரு தாரகை மங்கிவிட்டது. ஆம் உங்கள் வாதத்திறமையும் கல்வித்திறமையும்  அபாரம் அபாரம்! நான் பந்தயம் கட்டியபடி அரசில் பாதியைத்தருகிறேன் இனி அதனை நீரே ஆள வேண்டும் .உம் பெயரும் இனி ஆளவந்தார் என ஆகட்டும்!”

பன்னிரண்டு வயதில்  பாண்டியப்பேரரசின் பாதிப்பங்கைப்பெற்ற  யமுனைத்துறைவன்  பாடசாலையைத்துறந்தார்,ஆளவந்தார் ஆகி ராஜ்ஜியபரிபாலனம் செய்ய ஆரம்பித்தார்.

(தொடரும்)

“

மேலும் படிக்க... "ஆளவந்தார், ஆளவந்தார்!"

நாலாயிரத்தை மீட்ட நாதமுனிகள் !

ஸ்ரீமந் நாதமுனிகளின் திருநட்சத்திரத்தை முன்னிட்டு தமிழகத்தில் சில இடங்களில் தமிழ்மறை இன்னிசைத்திருவிழா எனக்கொண்டாடுகிறார்கள். ஏனென்றால் தாம் தேடிப்பெற்ற ஆழ்வார்களின் பாடல்களுக்கு இசை அமைத்து  அந்த இசை தேவகான அடிப்படையில் அமைத்தவர் நாதமுனிகள்

நாதமுனி  என்பவர் யார் என அறியுமுன்பாக  சற்று பின்னோக்கிப்போவோம்.

இந்தகாலத்தில்  விஷயம் அறிந்தவரை வித்வான், ஆசாரியர்,சுவாமி என்றெல்லாம்   அடைமொழியிட்டு சொல்கிறோம்.உதாரணத்திற்கு உ.வே(உபய வேதாந்த என்பதின் சுருக்கம்) கிருஷ்ணன் சுவாமிகள் என்கிறோம் அவரையே கிருஷ்ண ரிஷிகள் என்று சொல்லமுடியுமோ?

க்ருதயுகத்தில் ரிஷிகள் பலர் இருந்தார்கள்.தவம் செய்யும் சக்தி கொண்டவர்கள்.ஆனால்

ரிஷிகளின் எண்ணிக்கை குறையத்தொடங்கியது.

த்ரேதாயுகத்தில் நிறையபேர் யாகம் செய்தார்கள். ஸ்ரீராமனின் முன்னோர்கள்  இக்ஷ்வாகு பகீரதன் போன்றோர் தவமுனிகள்.பகீரத தவம் பற்றி அறியாதார் உண்டா!

ஆனால் தசரதனோ ராமனோ தவம் செய்யவில்லை யாகம் தான் செய்தனர்.ஆயிரம் அஸ்வமேத யாகம் செய்தார்  ராமபிரான். த்ரேதாயுகத்தில் யாகம் செய்யமுடிந்தது. பிறகு  துவாபரயுகம் செல்லச்  செல்ல ரிஷிகளும் யாகசீலர்களும் குறைந்துவிட்டனர். தர்மர் அச்வமேத யாகம் செய்தார் ஆனால்ஸ்ரீராமர் செய்த அளவு செய்ய இயலவில்லை. த்வாபரயுகத்தில்  ஒருவேதம் மாத்திரம் அறிந்தவர்கள் என்னும் நிலைகுறைவு. த்விவேதிகள் த்ரிவேதிகள் சதுர் வேதிகள்  என்று நிறையபேர் இருந்தார்கள். த்வாபரயுகத்தில்  வியாசபகவான்  வேத கலாசாலை அமைத்து நன்கு வேதத்தை போஷித்தார்.

கலியுகம்  வந்தது. ரிஷிகள் சதுர்வேதிகள் என எல்லாம்  அரிதாகிவிட 

வித்வான்கள்  சுவாமிகள் ஆசாரியார்கள்  என்கிற பட்டம் தான்  இப்போது 

நிற்கிறது.

இப்படிப்பட்ட கலியுகத்தில்  ஒருவர் ரிஷியாக  இருந்தார் 

தவமுனிவராகத்திகழ்ந்தார்!.விஸ்வாமித்ரர்போன்றமுனிவர்களைப்போல 

தேர்ந்த  முனிவராக  இருந்தார்.அவர்தான் நாதமுனி! அவர்தம் பிதாவும் 


முனி..அவர் திருநாமம்  ஈஸ்வரமுனிகள்.

நாதமுனிகள் கிபி 824 ம் வருடத்தில் கடலூர் மாவட்டத்தில் வீரநாராயணபுரம் என்னும் இன்றைய காட்டுமன்னார்கோயில் பகுதியில் சோபக்ருத ஆண்டு ; ஆனி மாதம், அனுச நட்சத்திரத்தில் திருவரங்கநாதன் என்னும் இயற்பெயருடன் பிறந்தவர்.
நாதமுனிகள் யோகவித்தை, தேவ கான இசை ஆகியவற்றில் சிறந்து விளங்கியதால் இவரை திருவரங்கநாதமுனிகள் என்று அழைத்தனர். அதுவே பிற்காலத்தில் மருவி நாதமுனிகள் ஆயிற்று..

காட்டு மன்னார் கோயில் எனும் தலத்தில் நாதமுனிகள் இருந்த போது வைணவ அடியார்கள் சிலர் கோயில்பெருமாளான மன்னனாரைச் சேவிக்க வந்தனர். அப்போது அவர்கள் நம்மாழ்வாரின் “ஆராஅமுதே அடியேன் உடலம்” எனும் திருக்குடந்தை பாசுரத்தைப் பாடி சேவித்தனர். அதன் இறுதியில் “குருகூர்ச் சடகோபன், குழலின் மலியச் சொன்ன ஓராயிரத்துள் இப்பத்தும்” என்ற அடிகளைக் கேட்ட நாதமுனிகள் அடியார்களிடம் ,”அந்த ஆயிரம் பாடல்கள் பற்றி சொல்ல இயலுமா?”என ஆர்வமாகக் கேட்டார்.

அவர்கள் அந்த பத்துப் பாசுரங்கள் மட்டுமே தமக்குத் தெரியும் என்றும் ஆயிரம் பாசுரங்களும் குருகூரில் மதுரகவிகள் வழி வந்த பராங்குச தாசரிடம் மற்ற விவரங்கள் தெரிய வரலாம் என்றும் கூறினர்.

நாதமுனிகளும் குருகூருக்குச் சென்று பராங்குச தாசரிடம் விசாரித்தார்.

 அவர் ”தற்சமயம் மதுரகவிகள் அருளிய ‘கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பு’ எனும் பத்துப் பாசுரங்கள் மட்டுமே உள்ளன, மற்றைய ஆழ்வார் பாசுரங்கள் அழிந்து போயின” என்று கூறினார். மேலும் ”கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பு” பத்துப் பாசுரங்களை 12,000 முறை ஓதினால் நம்மாழ்வார் தோன்றி அருள்வார் என்றும் வழி கூறினார்.

நாதமுனிகள் திருப்புளியடியில் ஆழ்வார் சந்நிதியில் அமர்ந்து 12,000 முறை ‘கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பு’ பாசுரங்களை ஓதினார்.அகம் மகிழ்ந்த நம்மாழ்வார் அவர் முன் தோன்றி தாம் பாடிய பாடல்களையும் ஆழ்வார் பிறர் பாடிய பாடல்களையும் அவருக்கு அருளினார். நாலாயிரமும் நம்மாழ்வார் தந்ததுதான்!

பிரபந்தத்தின் பாடல்களுடன், அவற்றின் பொருளையும், அஷ்டாங்க யோக இரகசியங்களையும் அருளினார்.

கலியுகத்தில் ரிஷியாக இருந்த நாதமுனி,அவருக்கு மூவாயிரத்து ஐநூறு ஆண்டுகள் முன்பாக பரமபதம் அடைந்த நம்மாழ்வார் என்னும் பரம ரிஷியை வரவழைத்து உபதேசம் பெற்று நாலாயிரதிவ்யபிரபந்தம் என்னும் தமிழ்பொக்கிஷத்தை பெற்றுக்கொண்டாரெனில் நமது சித்தாந்தம் தான் எத்தனை உத்தமமானது பாருங்கள்! போட்டி பித்தலாட்டம் இல்லாத தூய்மையான சித்தாந்தம் கொண்டது அல்லவாநம் மதம்!

  

    ஆயிரம் பாடல்களைத் தேடிவந்த இவருக்கு மற்ற ஆழ்வார்கள் ‌அனைவரும் பாடிய பாடல்களும் கிடைத்தது. இப்பாடல்களை திவ்யப் பிரபந்தமாக நாதமுனிகள் தொகுத்து முறைப்படுத்தி மேலையகத்தாழ்வார், கீழையகத்தாழ்வார் என்ற இரு அக்காள் மகன்களை (மருமக்களை) திருவாய்மொழி திவ்யப் பிரபந்தப் பிரச்சாரத்தில் நாதமுனிகள் ஈடுபடுத்தினார். இவர்களிருவரும் தேவகான இசைப்படி திவ்யப் பிரபந்தங்களை இறைவன் முன் பாடி அபிநயித்து மக்களிடம் அவற்றைப் பொருளுடன் பரப்பி வந்தனர் திருகுடந்தைதிவ்ய தேசத்திலிருந்து நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தம் உலகிற்கு கிடைக்கும் வழியை நாதமுனிகள் பெற்றார்.

   பின்னர் ,மணவாள மாமுனிகள், நாதமுனிகள் தொகுத்த ஆழ்வார்களின் திவ்யப் பிரபந்தத்தோடு, இராமானுச நூற்றந்தாதியும் சேர்த்து நாலாயிர திவ்வியப் பிரபந்தம் என அருளினார்.

தான் பெற்ற புதையலை அனைவரும் அறியச் செய்தார். பிரபந்த பாடல்களை இனிய இராகம், தாளம் அமைத்தும், அதற்கேற்ற அபிநயம் பிடித்தும் இறைவன் முன் ஆடினார்..

ஸ்வாமி தேசிகன் ஸ்ரீநாதமுனிகளை “தாளம் வழங்கித் தமிழ் மறை இன்னிசை தந்த வள்ளல்” என்று போற்றுகின்றார். ஸ்ரீநாதமுனிகள் இப்பிரபந்தங்களைப் பலவேறு திவ்யதேசங்களிலும் பூஜை காலங்களில் பாடுவது என்ற வழக்கத்தை ஏற்படுத்தினார்.  வைணவத் திருத்தலங்களில் அரையர் சேவை எனப்படும் வழக்கத்திற்கு அடிகோலியவர் ஸ்ரீநாதமுனிகளே ஆவார்.

அரையர் சேவையை முதன்முதலில் தோற்றுவித்தவரும் இவரே! ஸ்ரீ வைணவ ஆச்சாரியப் பரம்பரையின் முதல் ஆச்சாரியரும் இவரே!

ஸ்ரீநாதமுனிகளின் பேரனும் குருபரம்பரையின் முக்கிய ஆசார்யனுமான ஆளவந்தார், தமது ஸ்தோத்ர-ரத்னம் என்ற நூலின் தொடக்கத்தில் மூன்று ஸ்லோகங்களாலும் முடிவில் ஒரு ஸ்லோகத்தாலும் நாதமுனிகளைக் கொண்டாடுகின்றார். ஸ்வாமி தேசிகன், ஆளவந்தார் தமது ஸ்தோத்திரமான ரத்னத்தை ஆசார்ய ஸ்துதி என்ற அழகிய பெட்டகத்தினுள் இட்டுள்ளார் என்று வியக்கிறார்.  

ஆளவந்தார்,

“நமோ அசிந்த்ய அத்புத அக்லிஷ்ட ஜ்ஞான வைராக்ய ராசயே
நாதாயமுநயே அகாத பகவத் பக்தி ஸிந்தவே”


என்று ஸ்ரீ நாதமுனிகளைக் கொண்டாடுகின்றார்

நாலாயிரம் பாசுரங்களை ராகத்துடனும் தாளத்துடனும் அபிநயத்துடனும் பாடிய இவர்களின் வழித்தோன்றல்களே “அரையர்கள்” என அழைக்கப்பட்டனர்.

“”என் பேரன் யமுனைத்துறைவன் (ஆளவந்தார்) வருவான். அவனுக்கு யோக வித்தையை நீ உபதேசிக்க வேண்டும்” என்றும் ‘உய்யக்கொண்டாரிடம் கூறீய நாதமுனிகள், அவரிடம் “ரகசியம் வெளியிடாதீர்” என்று கூறி, என் அந்திம தசைக்குப் பிறகு, பிறக்கப் போகும் என் பேரன் யமுனைத்துறைவனிடம் வேதாந்த சாரத்தையும், பவிஷ்யதாசார்ய விக்ரஹத்தையும் ஒப்படைக்க வேண்டும்” என்று கேட்டுக் கொண்டார்.

   

.

ஆசாரிய பரம்பரையில் நாதமுனிகளுக்குப் பின்னர் பெரும் புகழ் பெற்றவர்அவருடைய பேரனான யமுனைத்துறைவர்(யாமுனமுனிகள்
 என்ற ஆளவந்தார்) தனக்கு நம்மாழ்வார் மூலமாகக் கிடைத்த உபதேசங்களை எல்லாம் ஆளவந்தாருக்குத் தக்க காலம் வரும் போது உபதேசிக்கும் படி தன் சீடரான உய்யக்கொண்டாரிடம் சொல்லி வைத்தார் நாதமுனிகள்.

உய்யக்கொண்டாரும் (ஆளவந்தார் தக்க நேரத்தில் பிறக்காததால்) தனது சீடரான மணக்காலநம்பியிடம்அப்பொறுப்பைஒப்படைத்தார். 

மணக்கால் நம்பி ஆளவந்தாருக்கு உபதேசம் செய்து தன் பரமகுருவின் கட்டளையை நிறைவேற்றினார்.

இசையில் சிறந்தும் சோழமன்னனின் அன்புக்கும் பாத்திரமானவரான ஸ்ரீமந் நாதமுனிகளின் தலைமையில் கம்பர் ஸ்ரீராமாயணத்தை ஸ்ரீரங்கத்தில் தாயார் சன்னதி எதிரிலுள்ள மண்டபத்தில் அரங்கேற்றினார்!

நாதமுனிகள் பணிவுடன் இப்படி அருள்கிறார்!

வேறொன்றும் நானறியேன் வேதம் தமிழ்செய்த,
மாறன் சடகோபன் வண்குருகூர்-ஏறு, எங்கள்
வாழ்வாமென் றேத்தும் மதுரகவி யார், எம்மை
ஆள்வார் அவரே யரண்.

-

மேலும் படிக்க... "நாலாயிரத்தை மீட்ட நாதமுனிகள் !"